# Goos de Boer
> Al jaren journalistiek actief in Noord-Nederland. Met name in zijn geliefde Grunn. Nuchter, actief & kritisch. Immer ogen en oren open. Goed geïnformeerd. Zeer betrokken bij de dagelijkse actualiteit.
Public Ghost content for AI and LLM tooling. This file includes a bounded export of public pages first, then recent public posts.
Append `.md` to any post or page URL to get the content in Markdown (for example, `/example-post.md`).
## Pages
### Bio
URL: https://goosdeboer.nl/bio/
Last updated: 2011-12-01T00:00:00.000Z
Al jaren journalistiek actief in Noord-Nederland. Met name in zijn geliefde Grunn. Nuchter, actief & kritisch. Immer ogen en oren open. Goed geïnformeerd. Zeer betrokken bij de dagelijkse actualiteit. Volop multimediaal en bovenal liefhebber van het geschreven woord. Sinds begin jaren negentig in dienst van RTV Noord. Actief in uiteenlopende functies, met name op leidinggevend gebied. Stond eind jaren negentig als journalist aan basis Groningse bestuurscrisis, die onder andere burgemeester Ouwerkerk, politiechef Veenstra en hoofdofficier Daverschot de kop kostte. Werkte eerder bij regionale kranten als de Zwolsche Courant, Lelystads Dagblad en de Winschoter Courant.
## Posts
### Groningen na ‘juichmomentje’ terug in keiharde realiteit
URL: https://goosdeboer.nl/blog/groningen-na-lsquo-juichmomentje-rsquo-terug-in-keiharde-realiteit/
Last updated: 2018-04-16T10:59:13.000Z
Weer met beide beentjes op de grond. Met dank aan klap nummer zoveel, die de inwoners van wingewest Groningen doet beseffen dat het einde van de gasellende nog lang niet in zicht is.

Alle gejuich na het gasbesluit van Rutte III ten spijt. De gaskraan gaat naar nul en – als het even kan – eerst versneld naar twaalf miljard kuub per jaar.

Zeker, het is een historisch besluit. Geen twijfel over mogelijk. Dit kabinet neemt over uiterlijk vier jaar stevig gas terug, zonder daar door de Raad van State toe gedwongen te zijn. In 2030 wordt de Goningse gasbel zelfs bedankt voor bewezen diensten aan de BV Nederland.

Waarbij aangetekend dat het einde hoe dan ook in zicht is: [https://www.rtvnoord.nl/nieuws/156773/CBS-Gasvoorraad-over-15-jaar-op](https://www.rtvnoord.nl/nieuws/156773/CBS-Gasvoorraad-over-15-jaar-op?ref=goosdeboer.nl)

Prachtig ook dat het kabinet bereid is een deel van het Gronings goud ongemoeid te laten. Waarbij onvermeld blijft dat winning van de laatste resten veel extra kosten met zich meebrengt. En dus minder lonend is. Kortom: dat gebaar is kleiner dan dat het zo op het eerste oog lijkt.

Maar laten we wel wezen: niet alleen de Groningse bodem blijft in beweging. Dat geldt - eindelijk maar toch - ook voor Den Haag. Eric Wiebes slaat een heel andere toon aan dan zijn voorganger en partijgenoot Henk Kamp. 

Eindelijk lijkt de ernst van de situatie daar echt door te dringen. Dat is heel mooi, na jarenlang strijd voor erkenning van het leed dat Groningen heet.

Maar: de Groningse bodem trekt zich niets van welk besluit dan ook aan. Die blijft zich roeren.

Nog steeds weten de vele specialisten niet wat zich exact onder onze Groningse voeten afspeelt. Over één ding zijn ze het wel eens: de gaskraan verder en uiteindelijk dicht draaien betekent geenszins dat de aardbevingen geschiedenis zijn.

Dat is beangstigend genoeg. Kortom, de euforie over het Haagse besluit is in rap tempo weggeëbt na de 2.8-aardbeving van vrijdag bij Garsthuizen.

Wat rest is de angst voor de volgende klap, waarvan niemand weet hoe heftig die zal zijn. En dat is & blijft ondanks de vele mooie en bemoedigende woorden van de afgelopen maanden de keiharde en vooral pijnlijke realiteit in Groningen.
### Vijf jaar na de klap Huizinge: waar gaat het mis? 
URL: https://goosdeboer.nl/blog/vijf-jaar-na-de-klap-huizinge-waar-gaat-het-mis/
Last updated: 2017-08-12T10:35:07.000Z
De les van Huizinge. Dat zou hier boven moeten staan. Maar is er wel een les geleerd? Met andere woorden: waar gaat het (nog steeds) mis?

Vijf jaar geleden - op 16 augustus - geeft de Groningse bodem een niet mis te verstaan signaal af. Om half elf 's avonds trilt onder het pittoreske dorpje Huizinge de gasgrond als nooit tevoren. Met 3.6 op de Schaal van Richter als resultaat.

Met een vertraging van een half jaar ontwaken de autoriteiten uit een diepe slaap. De door de gaswinning veroorzaakte aardbevingen nemen toe. In kracht en aantal. Staatstoezicht op de Mijnen (SodM) slaat alarm. Gasminister Henk Kamp spreekt in een sporthal in Loppersum de mensen toe.

Hij neemt het serieus, verzekert de bewindsman de honderden aanwezigen. Maar: hij heeft tijd nodig. Voor onderzoeken. Veertien stuks. Ondertussen wordt in het geniep de gaswinning naar recordhoogte gestuwd. Groningen is in 2013 goed voor een kleine 54 miljard kuub gas. Daar gaat het direct al goed mis.

Met alle gevolgen van dien. De Groningse bodem trilt en schudt de jaren daarna maar door. Met het oplopen van de schade weet de NAM zich geen raad. Het gasconcern komt er in om en maakt er een potje van. 

De rijksoverheid kijkt passief toe hoe de techneuten van de NAM worstelen met de schade-afwikkeling. En dat terwijl Groningen toch al jaren als de Haagse pinpas functioneert. Negentig procent van de opbrengst verdwijnt in de staatskas. Het Gronings goud is tot nu toe goed voor 280 miljard euro. 

In plaats van ruimhartig de portemonnee te trekken, trapt de NAM op de rem. Stel je voor dat ook maar iemand iets teveel zou krijgen? Commissies komen, de Dialoogtafel wordt op- en later weer afgetuigd. De Tweede Kamer debatteert zich suf; het regent moties. Zonder veel resultaat. 

Hoewel: het leidt er wel toe dat een enorme schadefabriek verrijst in een nagelnieuw pand in Appingedam. Het Centrum Veilig Wonen (CVW). Daar worden miljoenen euro's ingestoken, die ook rechtstreeks naar de gedupeerden hadden kunnen gaan. 

Bij het CVW zit niet alleen de NAM aan de knoppen, maar ook twee commerciële bedrijven. Verzekeringsreus CED en adviesbureau Arcadis zijn de beide aandeelhouders. Inderdaad: Arcadis, dan al jaren huisadviseur van de NAM. Ook hier gaat het mis.

De inspanningen van het CVW ten spijt: de schrijnende gevallen blijven elkaar in rap tempo opvolgen. Panden worden opgekocht en gesloopt (zestig inmiddels). Monumenten verpieteren. Uit onderzoeken van de Rijksuniversiteit Groningen blijkt dat steeds meer mensen met psychische problemen worstelen. Kinderen plassen in bed uit angst voor nieuwe aardbevingen.

De machteloosheid groeit. En de boosheid. Het vertrouwen in de NAM en overheid daalt tot ver onder het vriespunt. Erkenning van het veel Groningers aangedane leed is er dan allang. In de vorm van een vernietigend rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid. De veiligheid van de Groningers is jarenlang genegeerd. Winst voor welzijn. 

Dat leidt tot excuses. Van Kamp, een poosje later van de NAM en weer later van moederbedrijf Shell. Maar dat wordt maar mondjesmaat gevolgd door daden. Tot op de dag van vandaag blijken die excuses niet al teveel waard. Zeker, de NAM trekt de handen af van de schade-afhandeling. 

Maar gaat wel met droge ogen in hoger beroep tegen de duidelijke uitspraak van de rechter over waardevermindering. En tekent recent doodleuk bezwaar aan tegen het besluit om 10 procent minder gas op te pompen. Kortom: het blijft maar fout gaan.

Ondertussen gaat de afzwaaiende bewindsman Henk Kamp er prat op dat onder zijn bewind de gaswinning met meer dan de helft is teruggeschroefd. Dat klopt als een bus. Hij vergeet er alleen wel bij te vertellen dat die reductie toch vooral te danken is aan glasheldere uitspraken van de Raad van State. En aan de onaflatende inspanning van de vele - helaas wat te versnipperde - Groningse actie- en belangengroepen. Met hulp van een enkele BN-er. 

Gaat dan alles mis? Nee, zeker niet. Zo is een deel van de gedupeerden wel goed te spreken over de schade-afwikkeling. Hoewel ze dat niet van de daken schreeuwen. Er is niet alleen maar gesloopt, maar er zijn toch ook hier en daar mooiere, betere woningen voor teruggekomen. Daar is in elk geval een deel van de betrokkenen - na een periode van ellende in tijdelijke huizen - content mee.

Groningen schittert van de vele zonnepanelen. Met dank aan de energiepremie van vierduizend euro. De Groningse bouw is tijdens de crisis snel weer boven jan. Met dank aan de vele te herstellen schades. En de al dan niet noodzakelijke, massale vervanging van schoorstenen. Waarbij aangetekend dat de klussen net iets te vaak bij een beperkt aantal grote spelers op de bouwmarkt terecht komen.

De proef met een opkoopregeling krijgt waarschijnlijk een permanent vervolg. Economic Board heeft 100 miljoen euro - jawel - te vergeven. Een beetje slimme ondernemer plukt daar zonder al teveel moeite de vruchten van. 

Het Centrum Veilig Wonen is met meer dan 300 arbeidsplaatsen een van de grootste werkgevers in het gebied. Nationaal Coördinator Groningen (NCG) Hans Alders heeft 140 ambtenaren om zich heen verzameld.

Maar alle inspanningen van die organisaties ten spijt: toch blijven het wantrouwen, verdriet en grote zorg over de dingen die gaan komen. Zoals de massale volksverhuizing die als gevolg van de giga-versterkingsoperatie aanstaande is. 

Maar is Groningen dan geen steek verder gekomen in die vijf jaar? Dat nou ook weer niet. Zo lijkt eindelijk maar toch Den Haag wakker. De Groningse gasellende staat zowaar op de agenda van de kabinetsformatie.

Maar wat daar ook voor Groningen uitrolt, één ding blijft knagen. Ook vijf jaar na de grote klap van Huizinge weet - alle specialisten ten spijt - nog steeds niemand te vertellen wat zich exact onder onze Groningse voeten afspeelt.

Leeft, woont & werkt Groningen op een tikkende tijdbom? Zolang het antwoord op die vraag niet 'boven wotter' komt, zit er maar één ding op: terug-/dichtdraaien die gaskraan.

Nu we toch bezig zijn. Doe eindelijk eens iets aan het keer op keer geschonden vertrouwen. NAM/rijksoverheid: kom met een groot gebaar. Tip: een generaal pardon voor die 1600 genegeerde schades in het buitengebied. Als begin.

Tot slot. Haal die pot bestuurlijke spaghetti van het vuur. Het begint al aardig te verkleven. Minder aan de strijkstok.

Op naar de volgende vijf jaar in wingewest Groningen.
### Staat der Nederlanden drukt gassnor
URL: https://goosdeboer.nl/blog/staat-der-nederlanden-drukt-gassnor/
Last updated: 2017-04-11T07:39:36.000Z
De NAM ligt dagelijks onder vuur. En terecht. Maar er is ook nog een niet onbelangrijke partij die haar snorretje drukt. En dus uiterst subtiel alle shit op het bordje van het gasconcern laat neerdalen.

U raadt het al: dat moet de Staat der Nederlanden zijn. Zeker, de NAM haalt het Gronings goud uit de grond en verdient daar miljarden aan.

Maar de staat is nog altijd spekkoper. Ruwweg 90 procent van de gasopbrengsten (een kleine 300 miljard tot nu toe) is voor de BV Nederland. De rest – ook niet onaardig – gaat naar de NAM. Of beter: moederbedrijf Shell.

Wettelijk is geregeld dat de kosten voor schade, herstel en versterken voor rekening komen van de exploitant. De NAM dus. Echt eerlijk is dat niet, gezien de verdeling van de buit. Samen uit; samen thuis. 

Wonderlijk ook dat de NAM dit gelaten accepteert. En dus nooit eens fors op de toeter blaast. Nog niet één keer is er met het vingertje naar het rijk gewezen. Zelfs niet als pek en veren voor de zoveelste keer over het gasconcern worden uitgestort.

Of durft de NAM niet van zich af te bijten? Te afhankelijk van de staat en dus onder de plak van het ministerie van Economische Zaken. Het heeft er alle schijn van.

Toch heeft de rechter al luid en duidelijk gesproken. Zo heeft de staat ‘onrechtmatig gehandeld’ door in 2013 tegen alle adviezen in nog snel een forse slinger aan de Groningse gaskraan te geven.

Met dank aan de eenzame strijder Sybrand Nijhoff uit Zijldijk heeft een andere rechter al eens bepaald dat Energie Beheer Nederland (EBN) medeverantwoordelijk is voor schade door gaswinning. EBN vormt samen met de NAM de Maatschap Groningen, die al sinds de jaren zestig de gaswinning van Groningen regelt.

Ondertussen is de schade-afwikkeling één groot tranendal. Dat de NAM daar waar mogelijk de kosten probeert te drukken is tot op zekere hoogte nog wel te begrijpen. Hoewel het allemaal uiterst knullig en tactloos gebeurt. Hoe dan ook: het is een bedrijf dat winst moet maken en dus de kosten zo laag mogelijk poogt te houden.

Maar hoe zit het met de echte gasgrootverdiener? Laat de staat de NAM al dan niet bewust spartelen en worstelen met een zeer ingewikkelde toestand? Met als gevolg dat Groningen zwaarder lijdt dan nodig is.

Kortom, het is de hoogste tijd dat de rijksoverheid haar verantwoordelijkheid neemt. En in plaats van pappen en nathouden nu eindelijk eens echt Groningen de helpende hand biedt.

Razend benieuwd of het nieuwe kabinet die handschoen oppakt. Of wordt het weer wachten op de volgende rechterlijke uitspraak?
### Groningen de klos met dank aan Witteveen+Bos
URL: https://goosdeboer.nl/blog/groningen-de-klos-met-dank-aan-witteveenbos/
Last updated: 2017-04-04T07:32:46.000Z
Bijzonder om te zien hoe de autoriteiten er keer op keer in slagen het toch al zo geschonden vertrouwen steeds verder de Groninger bodem in te boren. Deze keer werd de aanvankelijke euforie over de terugtrekkende beweging van de NAM, gevolgd door de buitengebied-kater. En zo is er steeds weer wat.

Nu zijn mensen met schade buiten dat wonderlijke contourlijntje de klos. Met dank aan bureau Witteveen+Bos. Met nog wel een pleister op de diepe wond/scheur: een ‘kadootje’ van 1500 euro om het leed te verzachten.

Een heel bijzondere constructie. En – zo horen we her en der – een compromis na dagenlang naarstig onderhandelen tussen NCG Hans Alders, de NAM en (aanvankelijk boze) Groningse bestuurders. Met de vertrekkende minister Henk Kamp als souffleur op de achtergrond.

En dat had dan alles met die ene hete aardappel te maken. De conclusie van de specialisten van Witteveen+Bos dat er buiten het officiële aardbevingsgebied geen greintje schade door gaswinning is. Leg dat maar eens uit.

Waar gaat het fout? Dat is wel duidelijk. Aan het begin van de rit: met de inhuur van Witteveen+Bos voor deze megaklus. Een bureau dat al sinds jaar en dag innige banden heeft met de NAM.

Net zoals overigens Arcadis, heden ten dage grootaandeelhouder van het Centrum Veilig Wonen (CVW). En was het niet deze andere huisadviseur van de NAM, die anderhalf jaar geleden al concludeerde dat de kans op schade buiten de contourlijn ‘verwaarloosbaar klein’ is.

U raadt het al: de recente bevindingen van Witteveen+Bos zijn daar geheel in lijn mee. Er werken ongetwijfeld integere vakmensen, maar dit bureau heeft hoe dan ook de NAM-schijn tegen. Bij ook maar enige twijfel over onafhankelijkheid: niet doen. Het gebeurde wel, met alle gevolgen van dien.

Zeker, dit onderzoek was omgeven met allerlei wetenschappelijke waarborgen. En een heuse begeleidingsgroep keek mee. Ongetwijfeld allemaal met de beste bedoelingen, maar dat alles poetst de verdenking van een te dikke NAM-vinger in de pap niet weg. En voedt voor de zoveelste keer het al zo grote wanvertrouwen.

Het spel is weer op de wagen. Wat volgt zijn contra-expertises, rechtszaken en vooral nog meer boze mensen. De BV Aardbevingen vaart er wel bij. Werk aan de winkel. Vraag is wat goedkoper is: alle schade ruimhartig vergoeden of de complete schadefabriek weer optuigen.

Hoe dan ook: de kans dat de conclusies van Witteveen+Bos standhouden is ‘verwaarloosbaar klein’. Zo hebben de door Alders ingestelde arbiters aardbevingsschade en de rechter al luid en duidelijk gesproken: ook buiten de contourlijn is sprake van schade door aardbevingen. Weinig twijfel over mogelijk.

En daar waar dat niet kan worden aangetoond, is er nog het nu genegeerde probleem van de bodemdaling door gaswinning. Hoe zit het met de effecten daarvan in de buitengebieden?

Tijd voor nieuw onderzoek dus. Heel benieuwd naar wie die opdracht gaat…
### Een parlementaire enquête. En dan?
URL: https://goosdeboer.nl/blog/een-parlementaire-enquete-en-dan/
Last updated: 2016-05-17T07:57:26.000Z
Zet het zoden aan de Groninger dijk? Vrees van niet. Het leidt alleen maar af van de dagelijkse gasellende, die maar niet wordt opgelost. En reken maar dat uiteindelijk de daders op het kerkhof liggen.

In het boek De Gaskolonie over de gaswinning wordt bevestigd wat veel Groningers al weten: ze worden in het ootje genomen. Door een potdichte gaswereld, waarin geheimzinnigheid troef was/is.

Dus klinkt direct als een soort Pavlov-effect de roep om een parlementaire enquête luid en duidelijk op. Waar kennen we dat van?

EXCUSES

Inderdaad: vorig jaar na het vernietigende rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid gebeurde exact hetzelfde. En meer: de NAM en gasminister Henk Kamp boden hun excuses aan.

Maar wat is Groningen daar ruim een jaar later mee opgeschoten? Niets; helemaal niets.

PSYCHISCHE PROBLEMEN

Het aantal mensen met psychische problemen is alleen maar gegroeid. Net als de frustratie over willekeur bij schade-afwikkeling en de grote invloed van de NAM en huisadviseur Arcadis bij het Centrum Veilig Wonen (CVW).

Het gescherm met contourlijnen gaat ook vrolijk door. Met als gevolg dat een deel van de provincie nog steeds met lege handen staat.

GAPENDE GATEN

De chaos rond de afschaffing van de waardvermeerderingsregeling houdt ook al aan. Dan is er nog de groei van het aantal gapende gaten in dorpen door sloop. Ook het gegoochel met cijfers over het aantal te versterken panden blijft de gemoederen bezighouden.

En dat terwijl het aantal instanties dat zich ‘ontfermt’ over de gedupeerden in de periode tussen de excuses en nu alleen maar is toegenomen. Incluis het aantal medewerkers.

Veel Groningers zien door die wildgroei aan instanties de oplossing niet meer. Iets met kastje & muur.

RECHTERLIJKE MACHT

Is er dan niets veranderd? Weldegelijk. Maar dat is toch vooral met dank aan de rechterlijke macht. Met heldere uitspraken over de waardevermindering en de maximale gasproduktie.

In het jaar na het rapport van de onderzoeksraad zijn we inmiddels weer de nodige niet al te onafhankelijke onderzoeken verder. En toch kan nog steeds niemand vertellen wat zich exact in de Groninger bodem afspeelt.

Met als gevolg dat de grote klap nog steeds boven Groningen hangt. Als een zwaard van Damocles. En daar kan een parlementaire enquête niets aan veranderen. Helemaal niets.
### Het gasspel is op de wagen
URL: https://goosdeboer.nl/blog/het-gasspel-is-op-de-wagen/
Last updated: 2015-10-26T10:33:58.000Z
Het grote bagatelliseren is in volle gang. In eendrachtige samenwerking op de rem om het Gronings gas veilig te stellen. Van Nationaal Coördinator Groningen Hans Alders via het KNMI tot aan de commissie Meijdam: ze spelen het gasspelletje vrolijk mee.

Groningen kan zich schrap zetten voor de boodschap die gaat komen: het valt allemaal wel wat mee. Dus hoeft er niet al te drastisch aan die gaskraan worden geslingerd. En wat het (dure) bouwkundig verstevigen betreft: ook dat kan wel een onsje minder. Of twee.

Ze zouden best gelijk kunnen hebben. Maar voor hetzelfde geld zitten ze er volledig naast. De kans dat het juist helemaal niet meevalt is minstens zo groot. En dan zit Groningen met de gebakken peren. Dus: bij twijfel niet inhalen. Of: voorkomen is beter dan genezen.

INFORMATIE GEKLEURD

En twijfel is er zeker. De wereld aan onderzoeken ten spijt: de wetenschap weet nauwelijks wat zich exact in die Groninger bodem afspeelt/gaat afspelen. En daar waar wetenschappers dat wel zeggen te weten, is die informatie gekleurd door hun opdrachtgevers.

Neem nou het KNMI. Nooit uitgeblonken in helder- en openheid; laat staan in actieve communicatie. Dat instituut gooit op een grauwe vrijdagmiddag wat karige cijfers op de eigen site. Met als conclusie: de omvang van het aardbevingsgebied is kleiner dan gedacht. Ja, ja. Veel Groningers buiten de contouren met schade en de daarbij horende ellende weten wel beter.

Hoe zit het ook alweer met dat veelbesproken rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) over de gaswinning? Daarin krijgen instituten als het Staatstoezicht op de Mijnen (SodM), KNMI en TNO er stevig van langs.

DE GROTE VERLOSSER

Na de nodige excuses aan Groningen en het beloven van beterschap, trekt het gascircus verder. Met hier en daar een extra praatclubje. En Hans Alders wordt binnengehaald als de grote verlosser.

Vol verwachting klopt ons hart. Begin november komen hij en zijn ambtelijke staf met het water voor de dokter. Dan moet blijken of zijn komst Groningen echt wat oplevert.

Je mag toch hopen dat Alders pleit voor een zeer stevige ruk aan de gaskraan; een duurzaamheidspremie van 4000 euro voor iedereen met schade ongeacht woonplaats; een fatsoenlijke regeling voor de waardevermindering; inspraak bij bouwkundig verstevigen en het nu echt loskoppelen van de NAM van het Centrum Veilig Wonen.

UITKOOPREGELING

Maar bovenal moet hij voor mensen die weg willen van de gasellende met een ruimhartige uitkoopregeling op de proppen komen. 

Zo niet, dan zakt het vertrouwen in een goede afloop weer verder de Groninger bodem in. Voor zover dat nog kan.
### Regeringspartijen hebben (te) dikke vinger in gaspap
URL: https://goosdeboer.nl/blog/regeringspartijen-hebben-te-dikke-vinger-in-gaspap/
Last updated: 2015-08-18T06:32:33.000Z
Is het toeval? Of bewust beleid? Wie het weet mag het zeggen. Feit is dat de coalitiepartijen PvdA en VVD de gastouwtjes stevig in handen hebben. En voorlopig nog wel even houden ook. 

De optelsom is niet al te moeilijk. Het begint bij de commissie Meijer. Een initiatief van CdK Max van den Berg (PvdA). 

Geleid door PvdA-prominent Wim Meijer, geruggesteund door VVD-coryfee Ed Nijpels. Gerdi Verbeet (PvdA) knapt wat klusjes voor deze commissie op als dagvoorzitter.

Een van de aanbevelingen is heel rap te gaan werken aan het herstel van het zwaar geschonden vertrouwen. Voor die klus wordt oud-PvdA-leider Jacques Wallage ingehuurd als kwartiermaker. Samen met zowaar iemand van een andere partij: CDA-prominent Pieter van Geel.

DIALOOGTAFEL

Hun inspanningen leiden tot de komst van de vaak bekritiseerde Dialoogtafel. Met niet één, maar twee voorzitters. Keurig verdeeld tussen de regeringspartijen: Wallage zelf en als tegenwicht VVD-oudgediende Jan Kamminga. Ervaren bestuurders, met een Gronings verleden.

De problemen rond de gaswinning lopen ondertussen huizenhoog op. Het geduld van de inwoners van Groningen is meer dan op.

RIJKSDIENST

De volgende zet komt van Wallage. Uit zijn koker komt het plan om een rijksdienst op te tuigen. VVD-minister Henk Kamp omarmt dat plan.

Een rijksdienst; goed voor de ambtelijke werkgelegenheid. Met een Nationaal Coördinator Groningen als opperhoofd.

Terwijl ondertussen de Groningse kiezer de PvdA na eeuwen van het provinciaal pluche jaagt, wordt die niet geringe taak toebedeeld aan een oude bekende van PvdA-huize. Hans Alders is de naam; een ervaren, enthousiast bestuurder, verzamelaar van bijbanen én voorganger van partijgenoot Max van den Berg als CdK in Groningen.

ADVISEUR MARK RUTTE

En de VVD? Die lijkt er deze keer bekaaid af te komen, maar dat valt uiteindelijk reuze mee. Zo wordt Annelies Pleyte, voormalig rechterhand van Mark Rutte, benoemd tot directeur van de Haagse poot van de Nationaal Coördinator Groningen. Zeven jaar lang dé politiek adviseur van de VVD-fractievoorzitter en latere premier. 

Ze komt niet alleen. Ook duikt oud-hoofd voorlichting van de VVD-Tweede Kamerfractie Henri Kruithof op in Groningen. En wel als ‘Adviseur Public Affairs’ van de Nationaal Coördinator Groningen. Over publieke affaires gesproken: reuze benieuwd wat zijn rol is bij de ongelukkige uitspraken van Alders in het AD.

OLD BOYS NETWORK

Hoe zit het ook alweer met die dodelijke kritiek van de Onderzoeksraad voor Veiligheid op de hoofdrolspelers in het gasgebouw? Iets met old boys network. En elkaar de bal toespelen. Nooit meer doen, luidt het advies. 

Conclusie: ondanks alle spijtbetuigingen wil die boodschap maar niet doordringen in Den Haag. Met als gevolg dat het toch al zo geschonden vertrouwen steeds verder de Groningse bodem inzakt.
### De kansloze missie van Centrum Veilig Wonen
URL: https://goosdeboer.nl/blog/centrum-veilig-wonen/
Last updated: 2015-05-28T09:55:52.000Z
Alles zou anders worden. Beter vooral. Een nieuwe start. Met schone lei. En een prachtige naam ook: het Centrum Veilig Wonen. We zijn vijf maanden verder. Alle goede voornemens ten spijt: de schade-afwikkeling is er nauwelijks beter op geworden. Ook het veilig wonen in bevend Groningen is geen stap dichterbij gekomen.

Geen twijfel over mogelijk. Ze doen hun stinkende best daar in dat gloednieuwe pand in Appingedam. Met een betrokken en enthousiaste directeur als opperhoofd. Maar al hun inspanningen ten spijt: ze kunnen het werk nu al nauwelijks aan.

En dan te bedenken dat de Groninger bodem op twee stevige klappen begin dit jaar na, relatief gezien rustig is gebleven. Daar kan vanavond al verandering in komen of volgende week en anders wel ergens in de zomer. Dat doet het ergste vrezen.

Kloppen de cijfers wel?

Ondertussen houdt gasminister Henk Kamp de kamer voor dat het Centrum Veilig Wonen goede resultaten haalt. Maar klopt dat wel? Als we naar de cijfers kijken niet. Ruim 12.000 schademeldingen vanaf 1 januari dit jaar. Daarvan zijn nu tweeduizend afgehandeld. Eén op zes dus. In vijf maanden. Tja, het is maar net wat je goed noemt.

Op zich is het idee om de schade-afwikkeling bij de NAM weg te halen zo gek nog niet. Waar het dan fout gaat? Dat heeft met de structuur te maken. Het Centrum Veilig Wonen staat zogenaamd los van de NAM, maar in de praktijk valt dat reuze tegen. De NAM voert nog altijd de eindregie. De gasslager keurt nog steeds het eigen vlees.

Stevige vinger in de pap

Tel daarbij op dat veel experts en aanverwante functionarissen, inclusief de ingeslepen werkmethodes, zijn overgestapt van de NAM naar het nieuwe instituut. En dan hebben we het nog niet eens over gezworen partnerbedrijven van de NAM als Arcadis en Arub, die ook bij het Centrum Veilig Wonen een stevige vinger in de pap hebben. Kortom, de NAM die zelf hopeloos heeft gefaald bij de schade-afwikkeling, blaast daar in Appingedam nog steeds een stevig partijtje mee.

De komst van de nieuwe organisatie heeft het wantrouwen alleen maar verder doen toenemen. Iets met valse hoop. Voor de zoveelste keer worden de verwachtingen niet waargemaakt. Zoals ook de Commissie Bijzondere Situaties een tandeloos monster blijkt te zijn en de raadsman gaswinning nauwelijks een potje kan breken.

Hoop

Er gloort hoop aan de horizon. Hans Alders moet als het zoveelste oliemannetje de vele gaten en scheuren gaan dichten. Het moge duidelijk zijn: als hij er niet rap in slaagt de NAM volledig buitenspel te zetten, is ook zijn klus niet te klaren.

Kortom, de Alders-missie moet vanaf dag 1 duidelijk zijn: de invloed van de NAM moet naar nul-komma-nul. En snel ook.

Alleen betalen dus en niets meer bepalen! Helemaal niets!
### Ja hoor, weer een aardbevingsclub 
URL: https://goosdeboer.nl/blog/ja-hoor-weer-een-aardbevingsclub/
Last updated: 2015-01-13T13:58:48.000Z
Toe maar. Weer een club er bij. De zoveelste. De vergadertafel wordt steeds langer, terwijl de Groninger bodem vrolijk door beeft.

De nieuwe remedie is een rijksdienst. Voor gaswinning. Of beter: tegen aardbevingen. Vraag is of Groningen blij moet zijn met de zoveelste vergaderclub. Weer een nieuwe loot aan de BV Aardbevingen.

Er zijn al zoveel clubs die zich van achter de vergadertafel over het Grote Leed van Groningen buigen. Alsof je een emmer leeggooit:

- Dialoogtafel. Opgezet om vertrouwen bevolking terug te winnen. Voorzitters: Jacques Wallage (PvdA) en Jan Kamminga (VVD). Jaarlijks budget: 600.000 euro. Ook NAM en ministerie EZ zitten aan tafel. Onderverdeeld in twee stuurgroepen, een stafgroep en zes werkgroepen. Toch wil terugwinnen vertrouwen maar niet lukken.
- Technische Commissie Bodem Beweging (TCCB). Adviseert over het verband tussen opsporing, winning van delfstoffen en bodembeweging. Zetelt in Den Haag. Commisie van deskundigen met als voorman oud D66-bestuurder Dick Tommel.
- Technische Commissie Bodem (TCBodem). Ook te Den Haag. Adviseert overheden over alles wat er onder de grond gebeurt. Met name aan ministeries Economische Zaken en Infrastructuur en Milieu. Voorzitter: oud PvdA-gedeputeerde van Drenthe Ali Edelenbosch.
- Stuurgroep Gaswinning. Ziet er op toe dat onderzoeken naar gaswinning ‘zorgvuldig en voortvarend worden uitgevoerd’. Met oud VVD-gedeputeerde Tanja Klip (nu Dijkgraaf) als voorzitter en een technisch adviseur van TNO als lid.
- Commissie Bijzondere Situaties. April vorig jaar in het leven geroepen om mensen die door de aardbevingen psychisch of financieel zwaar in de knel komen, de helpende hand te bieden. Werkt via bestaande hulpverlenende instanties. Komt nauwelijks iets van terecht. Blijkt tandeloos. Onder voorzitterschap van de hoogste baas van het UMCG, Jos Aartsen.
- Ombudsman Gaswinning. Is oud-burgemeester Leendert Klaassen (CDA). Laat zich gedoseerd kritisch uit over gang van zaken, maar kan gezien de grote hoeveelheid klachten over de afwikkeling van de schade weinig potten breken.
- Commissie Bodemdaling. Regelt het voorkomen van schade door bodemdaling en compenseert schade als gevolg van die bodemdaling. Is 200 miljoen euro uitgekeerd aan met name waterschappen. Particulieren met schade door bodemdaling vangen bot. NAM heeft in commissie fikse vinger in de pap.
- Centrum voor Veilig Wonen. Is consortium van bedrijven, waar onder Arcadis. Met dat adviesbureau werkte NAM ook al nauw samen. Centrum neemt schade-afwikkeling en versterken panden van gasconcern over. Net gestart in tijdelijk onderkomen in Appingedam. Bouwt nieuw pand, waar zo’n 200 mensen gaan werken. Op afstand van NAM, maar niet volledig los van gasconcern. Wordt gadegeslagen door Commissie van Toezicht, onder voorzitterschap van Bas Eenhoorn; oud VVD-bestuurder.
- Staatstoezicht op de Mijnen (SodM). Toezichthouder. Sinds deze zomer geleid door inspecteur-generaal Harry van der Meijden; oud Shell-topman. Mijdt in tegenstelling tot zijn voorganger Jan de Jong contact met de buitenwereld.
- Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut (KNMI). Registreert aardbevingen in ons land. Heeft onlangs meetnetwerk in Groningen uitgebreid.
- Nederlandse Organisatie voor Toegepast Natuurwetenschappelijk Onderzoek (TNO). Onderzoeksinstituut dat in opdracht van minister EZ veel onderzoek doet naar verband tussen gaswinning en aardbevingen.
- Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV). Organisatie met gezag. Startte een jaar geleden met onderzoek naar gevolgen gaswinning voor Groningen. Conceptrapport is uitgelekt. Is vernietigend over rol bij gaswinning van ministerie EZ, NAM, Staatstoezicht op de Mijnen (SodM) en onderzoeksinstituten als KNMI en TNO.

Een jaar geleden stond boos Groningen op de ruiten van het gemeentehuis van Loppersum te beuken. Binnen maakte de onverzettelijke Henk Kamp zijn ontwerp-gasbesluit bekend. Met het grotendeels afsluiten van vijf gasputten bij Loppersum als belangrijkste wapenfeit.

Ondanks de inspanningen van bovengenoemde organisaties is Groningen geen steek verder. Sterker nog: het draagvlak is alleen maar verder afgenomen.

Wel roeren de Groningse bestuurders zich krachtiger dan ooit te voren. Met – voor een deel – dank aan de aanstormende statenverkiezingen. En de beving bij de stad, die veel bestuurlijke ogen pas echt opende.

Hun eis: de gaskraan moet verder dicht. Kamp is duidelijk als altijd: geen denken aan. Om de Groningse bestuurders wat tot bedaren te brengen, heeft hij een ander speeltje in petto. Een heuse rijksdienst. Keurig voorgekauwd door Dialoogtafel-voorman Jacques Wallage, die er als eerste mee kwam.

Weer een nieuwe club, met een nieuw pand en ongetwijfeld een voorman/vrouw uit politieke hoek. Inclusief een Raad van Toezicht uit bestuurlijk circuit.

Kost veel tijd, euro's en vergaderuren om dat op te tuigen.

En dat leidt lekker af……
### De erfenis van een ex-marinier
URL: https://goosdeboer.nl/blog/de-erfenis-van-een-ex-marinier/
Last updated: 2014-11-26T16:48:08.000Z
Het moet super frustrerend zijn. Dag-in-dag-uit er keihard aan trekken om in lastige tijden het hoofd boven water te houden. En dan lijdzaam moeten toezien hoe een aaneenschakeling van geknoei aan de top alle inspanningen teniet doet.

Het overkomt de collega’s van de noordelijke kranten. Zeker, de mediawereld verandert in rap tempo. Dagbladen hebben en houden het lastig. De sleutel tot overleven op termijn is nog niet gevonden.

Sterker nog. De opeenvolgende directies van de NDC Mediagroep gooien vooral zand in de al zo moeizame draaiende raderen. De teloorgang begint met een vorm van grootheidswaanzin.

Oud-topman Jan de Roos gaat in boeken. Hij koopt met de centjes van het dan nog goed draaiende krantenbedrijf in 2007 de educatieve uitgeverij Meulenhoff. Voor veel te veel euro’s.

Daar moeten de noordelijke kranten tot op de dag van vandaag voor bloeden. Het levert een in deze lastige tijden niet af te lossen schuld van vijftien miljoen euro aan ING op. En die molensteen hangt nog steeds om de nek van het niet zo lang geleden bloeiende krantenbedrijf.

Daar is geen kruid tegen gewassen. Ook niet van oud-marinier Geert-Jan van der Snoek. Hij wordt in 2013 binnengehaald om schoon schip te maken. Al op zijn eerste dag zegt hij ‘een zinkend’ schip aan te treffen. De nieuwe kapitein belooft stellig het noordelijk krantenbedrijf in veilige haven te loodsen.

Binnen een maand worden 250 banen geschrapt. Die klus klaart hij niet alleen. Bosjes specialisten worden ingevlogen. Met als gevolg dat een deel van de met de reorganisatie verdiende euro’s in verkeerde zakken terecht komt.

Op een bijeenkomst van de Noorder Pers Sociëteit windt Van der Snoek er geen doekjes om. De krant moet de markt op. De marineman voegt al snel de daad bij het woord. Hij gaat inderdaad de markt op. Niet voor de noordelijke kranten, maar voor zichzelf.

Binnen negen maanden is de vogel gevlogen. Om neer te strijken bij de Telegraaf Mediagroep. De beloofde veilige haven voor de noordelijke kranten is nog lang niet in zicht.

Ook op de Telegraaf-burelen trekt hij rap ten strijde. De nieuwe commandant rekent af met een legertje topfunctionarissen. Ingerukt mars. Ze moeten plaats maken voor een groepje trouwe vazallen uit zijn NDC-periode.

Naast Van der Snoek zelf stappen drie NDC-toppers over naar de landelijke uitgever. Voor een vierde steekt de OR van de Telegraaf op het laatste nippertje een stokje.

Toch zijn de noordelijk kranten nog niet van Van der Snoek af. Hij weet als geen ander dat de noordelijke bladen zitten te springen om een reddingsboei. De topman van de Telegraaf met zijn NDC-verleden staat te popelen het zinkend schip te enteren. Voor een prikkie.

Laten we hopen dat deze aanval-met-voorkennis wordt afgeslagen. Gered worden door mensen die er een rommeltje van hebben gemaakt, moet haast wel onverteerbaar zijn voor de krantencollega’s. Afgezien van de vraag wat er nog overblijft van onze noordelijke kranten als ze worden opgeslokt door de krant van wakker Nederland.
### Het 'dode paard' is springlevend
URL: https://goosdeboer.nl/blog/googleeemshaven/
Last updated: 2026-08-30T08:07:54.000Z
Een wonder. Dat is het. Van zorgenkindje naar paradepaardje van Groningen. Het kan verkeren.

De Eemshaven stond jarenlang te boek als dood paard. Een kansloze missie; weggegooid geld; een bestuurlijke natte droom en bovenal een lange lijst mislukkingen. Het kwam allemaal voorbij.

Maar inmiddels is alles anders. Een wonder is geschied. Wat daar de afgelopen jaren uit de grond is gestampt, grenst aan het ongelooflijke. Zelfs de diepe crisis waar de halve wereld in werd gedompeld, ging grotendeels aan dit ooit zo lege stukje Groningen voorbij.

Met de verdere uitbreiding van gigant Google als klap op de vuurpijl. Producent van een van de meest gebruikte en geliefde producten van de hele aardbol. Met de ooit zo verguisde Eemshaven als belangrijke basis. En zo heeft een stralende Henk Kamp vandaag eindelijk ook eens goed nieuws te melden voor het door de aardbevingen zo geplaagde Groningen.

Prachtig en toch ook een beloning voor het kleine clubje bestuurders dat in de Eemshaven is blijven geloven. Ondanks alle tegenwind. Met de immer positieve Harm Post als voortrekker.

Nee, natuurlijk heeft hij het niet in zijn uppie gedaan. En zeker heeft het de laatste tien jaar niet tegen gezeten. En ja: de komst van de energiecentrales heeft een belangrijke rol gespeeld. En nee: niet iedereen is blij met de kolencentrale van RWE/Essent. Een investering van drie miljard(!), waarbij het maar de vraag is of de centrale ooit op volle toeren zal draaien.

Maar afgezien daarvan is de Eemshaven springlevend en het dode paard al lang en breed begraven.

Hoe dan ook: de les van dit succesverhaal is duidelijk. Niet opgeven. Blijf er in geloven. Een wijze les voor Groningen, waar ietwat meer optimisme geen kwaad kan. 

Hoe lastig dat ook is met een onrustige Groninger bodem onder je voeten.
### Koopman Nijland goud waard voor FC Groningen
URL: https://goosdeboer.nl/blog/koopman-nijland-goud-waard-voor-fc-groningen/
Last updated: 2014-08-11T10:32:45.000Z
Hij is niet in zijn eerste leugentje gestikt. Leugentjes om bestwil; dat dan weer wel. Of beter: leugentjes om zijn club zoveel mogelijk euro's te bezorgen.

Hans Nijland trekt al achttien jaar aan de touwtjes bij de Trots van het Noorden. Is daarmee op afstand de langst zittende directeur in het betaald voetbal. Sluw, alert, uitgekookt en door de wol geverfd. Maar bovenal (ver)koopman. Dat wordt in tijden dat de transfersluizen weer maandenlang wagenwijd openstaan niet door alle fans begrepen.

Nadat hij rasvoetballer Kostic voor zes miljoen+ weet te slijten, krijgt ie weer eens de volle laag. 'Nijland geldwolf,' wordt geroepen op sociale media. Toch kan de deal met VFB Stuttgart voor de doorgewinterde FC-volger geen verrassing zijn. Nijland speelt steevast hetzelfde spelletje. Voorzien van de nodige schijnbewegingen, loze woorden, een stevig portie blufpoker, leugentjes om bestwil en schijngevechten met zaakwaarnemers. Dat is het spel zoals het gespeeld wordt in de voetballerij en Hans Nijland beheerst dat. 

Waarbij één ding duidelijk is: hij doet niets ter meerdere eer en glorie van zichzelf. FC Groningen moet nou eenmaal regelmatig verkopen. Als het even kan tegen de hoogst haalbare prijs. Dat houdt de club ook in financieel zware tijden in de benen. En zorgt al jaren ondanks de nodige ups en downs voor sportieve stabiliteit.

Ook met dank aan de puike scouting, die hem ondanks hier en daar wat mindere aankopen toch steeds weer groeibriljantjes in handen speelt. Die weet koopman Nijland als geen ander te slijten. Voor de hoogste prijs. 

Afgezien van zijn koopmanschap zorgt Nijland al jaren voor stabiliteit binnen de club. En weet hij binnenbrandjes binnen de muren van de Euroborg te houden. Zoals rond het terugtreden van technisch manager Henk Veldmate. Kom daar maar eens om in pakweg Heerenveen of Pieterburen.

Zeker: Nijland schreeuwt weleens wat te snel en te hard. En kan ook heel (te) bot zijn. Is hem in mindere tijden weleens bijna noodlottig geworden. Zeker in de periode dat hij na de wedstrijden soms iets te lang aan de bar blijft hangen. Maar dat ligt voorlopig weer achter hem. Met dank aan zijn 'gouden zakenpik'. En hier en daar wat mazzel, maar dat dwingt hij af met zijn tomeloze inzet. Zo kan de club na de miljoenendeal rond Kostic weer even vooruit en Hans Nijland dus ook.

In hogere sponsorkringen wordt de vraag weleens gesteld: wanneer verstrijkt de houdbaarheidsdatum van Hans Nijland? Voorlopig nog niet. 

Over twee jaar is hij twintig jaar aan de club verbonden. Mooi moment om afscheid te nemen. Of beter: knoop daar nog vijf jaar aan vast. Spreek met hem af dat hij in die periode zelf zijn opvolger zoekt & inwerkt. Neem dan in 2021 na een kwart eeuw definitief afscheid. Opgesierd met een wedstrijd tussen het elftal van dan en de spelers die hij in al die jaren voor goud geld heeft verkocht.  
Met wereldster Arjen Robben en bijtertje Luis Suárez als spitsenduo.
### De wankele financiële basis van FC Groningen
URL: https://goosdeboer.nl/blog/begroting-fc-groningen/
Last updated: 2014-08-05T07:39:47.000Z
Hans Nijland kan het mooi verkopen. Met dank aan een brede glimlach en zijn te prijzen optimisme. Zijn FC Groningen lijkt de zaken financieel weer aardig voor elkaar te hebben. Dat is mooi, maar de werkelijkheid is toch ietwat minder rooskleurig.

Terug naar vorig seizoen. Tegen het eind van het seizoen is de bodem van de kas in zicht. Even dreigt zelfs een liquiditeitsprobleem. Supporters worden uit bittere noodzaak vroeger dan ooit opgeroepen hun seizoenkaart te verlengen. Gelokt door een heus prijzenpakket. Ook sponsors worden nog net niet gesmeekt bij te tekenen en dus vooral alvast te betalen. De clubkas moet rap worden gevuld met de normaal gesproken wedstrijdloze zomerperiode in aantocht.

En dan opeens is daar het sportieve succes. Het elftal draait tegen het eind van het seizoen als een trein. De ietwat negatieve stemming onder de aanhang slaat rap om. Het geloof in de club is terug en er wordt verlengd. De play-offs leveren ook nog eens twee keer een volle bak en dus inkomsten op.

De echte redding komt van de nooit te voorspellen transfermarkt. Nijland heeft nog wat ijzers in het vuur. Oud-spelers worden verhandeld en dat levert de club de zo broodnodige euro’s op. Tel daarbij de verkoop van Zyvkovic en Bizot en de grootste gaten zijn gedicht. Niet het gevolg van gedegen financieel beleid, maar gered door de gong.

Wat rest is het al begrote tekort van een ruim een miljoen euro. Dat ligt overigens eerder in het seizoen veel hoger, maar door stevig te snijden in de personeelskosten en afscheid te nemen van een aantal grootverdieners blijft het binnen de perken.

En dat is maar goed ook. Want na de twee eerdere seizoenen met stevig verlies zijn de reserves als sneeuw voor de zon verdwenen. En kan de club zich geen enkele tegenvaller permitteren.

Komt bij dat het ooit zo geprezen spelersfonds een aardig blok aan het been van de club aan het worden is. Zo gek als in het verleden is het niet meer met torenhoge rendementen bij de verkoop van spelers, maar de opbrengst is nog altijd maximaal 25 procent. Ook krijgen de geldschieters jaarlijks keurig vijf procent rente. Maar afgezien daarvan zal de club ooit de inleg terug moeten betalen. Daarbij gaat het feitelijk om een miljoenenschuld die de club niet kan aflossen. En dus blijft er geld stromen naar de geldschieters.

Duidelijk is ook dat ondanks de beweringen van Nijland dat er geen spelers meer weg hoeven, de verkoop van paradepaardje Kostic bittere noodzaak is. De FC-directeur speelt het spel zoals het gespeeld moet worden. De koopman is op zoek naar de hoogst haalbare opbrengst. En dan kan de club weer even vooruit. Opportunisme ten top.

Wonderlijk genoeg gaat de begroting volgend seizoen met een kwart miljoen omhoog. En vertoont direct alweer een tekort van een miljoen euro. Tja. En of de transferinkomsten over een jaartje opnieuw redding kunnen brengen, is maar de vraag. Hoe dan ook: de financiële basis van de club met zoveel betekenis voor stad en ommeland is en blijft de komende jaren uiterst wankel. En dat weet Nijland dondersgoed.
### Raad van Commissarissen MartiniPlaza drukt snor
URL: https://goosdeboer.nl/blog/raad-van-commissarissen-martiniplaza-drukt-snor/
Last updated: 2014-07-04T08:07:40.000Z
Dat was schrikken. Boem. Weg directeur Jan Geert Vierkant van MartiniPlaza. Met een rechtse directe gevloerd. Uitgedeeld vanaf het bordes van het stadhuis. Geschorst, maar ongetwijfeld definitief knockout. 

Snel oplopende tekorten te lang onder de kiezen houden is een doodzonde. Terecht dat het stadhuis ontploft en uithaalt. Door schade en schande wijs geworden. Met de herinnering aan een eigenwijze museumdirecteur die niet wakker lag van een tekortje meer of minder nog vers in het geheugen. 

Bij MartiniPlaza is de zondebok snel gevonden in de persoon van de directeur. Over tot de orde van de dag. Maar dat is toch wat te makkelijk. Het lijdt geen twijfel dat Vierkant, die eerder het Noord Nederlands Orkest (NNO) zakelijk vlot trok, de fout is ingegaan. Maar is hij de enige?

MartiniPlaza zit al een poosje in zwaar weer. Er is nog geen maandje geleden in de gemeenteraad volop gediscussieerd over extra miljoenen voor achterstallig onderhoud. En het oplopend exploitatietekort. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Dus hadden de verantwoordelijk wethouders de oogjes & oortjes beter open moeten houden.

Dan de Raad van Commissarissen. Die trok er rap stilletjes tussenuit. En dat gebeurt niet zomaar. Dat duidt toch op minimaal enig schuldgevoel.

Er zijn sterke geluiden dat op de achtergrond een stevig Zwarte Pieten-spel (als we 't zo nog mogen noemen) tussen Raad van Commissarissen en directeur woedt. Waarbij vooralsnog Vierkant de verkeerde kaart heeft getrokken.

Wat is dat toch met die Raden van Commissarissen/Toezicht? Steevast bevolkt door de notabelen van het dorp. Prachtige erebaantjes, maar o zo vrijblijvend. Met de borst vooraan als het goed gaat. En bij naderend onheil gewoon je snor drukken zonder gevolgen. Op naar het volgende erebaantje.

Voorbeelden te over. Hoe zat het ook al weer met de Raad van Toezicht van het Groninger Museum toen daar de ook al oplopende tekorten onder de pet werden gehouden? Nooit meer iets van vernomen.

En ook nu is de kans zeer groot dat de Raad van Commissarissen onder aanvoering van beroepsbestuurder Seerp Leistra de dans ontspringt. Frustrerend. Met name voor Jan Geert Vierkant, die op zeker als enige buitenspel blijft staan.
### Het grote niet weten
URL: https://goosdeboer.nl/blog/aardbevingen-groningen/
Last updated: 2014-04-22T15:47:50.000Z
De brievenbus van het ministerie van Economische Zaken zit stampvol. Postzakken vol met zienswijzen op het gasbesluit van Henk Kamp komen van alle kanten. In die bezwaarschriften staat weinig positiefs. En dat is heel begrijpelijk.

Januari vorig jaar. Het Staatstoezicht op de Mijnen (SodM) slaat alarm. Eindelijk. Er is wat aan de hand in 't Groninger land. De gaswinning mag dan jaarlijks de Staat der Nederland minimaal tien miljard keiharde euro’s opleveren; Groningen zit met de gebakken peren.

Het hele land de lusten; Groningen de lasten. De knal van Huizinge van een half jaar eerder heeft de autoriteiten met enige vertraging wakker geschud. Het moet gezegd: Henk Kamp pakt de zaak aanvankelijk voortvarend aan. Reist direct naar Loppersum om met de inwoners in gesprek te gaan. En kondigt maatregelen aan. Of beter: onderzoeken. Veel onderzoeken. 

We zijn nu ruim een jaar, veertien onderzoeken, een ombudsman, een gaswinningsrecord en handenvol commissies & praatgroepen verder. Maar is Groningen ook maar iets opgeschoten? Nauwelijks. 

Ja, er is via de inzet van de commissie Meijer ruim een miljard voor het gebied binnengesleept. Maar verder? Er wordt nog steeds volop geklaagd over incompetente taxateurs, trage procedures, financiële ellende en gebrek aan erkenning.

Er is een nog veel grote probleem dat ook door het gasbesluit geenszins wordt opgelost: het grote niet-weten. Wie alle rapporten en onderzoeken heeft doorgeploegd kan maar één conclusie trekken: niemand weet wat zich exact afspeelt onder onze voeten in de Groninger bodem. 

Alle onderzoeken ten spijt: niemand die hét antwoord heeft. Het is vooral gissen en speculeren. We komen honderd-en-één visies van wetenschappers tegen. Zeer uiteenlopend. Kortom: brood valt er niet van te bakken. Dat geldt ook voor het gasbesluit van Kamp. 

Prachtig dat de putten bij Loppersum grotendeels dicht zijn. Maar wat betekent dat voor het zuidelijk deel van de Groninger gasbel? Krijgen die gebieden de rekening gepresenteerd in de vorm van zwaardere bevingen? Wie het weet mag het zeggen. De bewindsman weet het in elk geval niet, terwijl hij toch een besluit heeft genomen.

Blijkbaar met als motto: wat niet weet wat niet deert. Maar die vlieger gaat in Groningen niet op. Juist dat niet weten is het probleem. Dus zit er niets anders op dan steeds maar dat wachten op de volgende klap. Zonder ook maar enig idee te hebben hoe zwaar die zal zijn. En die slopende onzekerheid is vreselijk. Daar verandert het gasbesluit van Kamp geen steek aan. Net zo goed als de kans dat de lawine aan negatieve zienswijzen ook maar iets uithaalt nagenoeg te verwaarlozen is.

De Haagse boodschap luidt kortom: gaat u daar in Groningen rustig slapen. Er wordt over u gewaakt. Niet dus.
### De sigaar uit eigen doos
URL: https://goosdeboer.nl/blog/de-sigaar-uit-eigen-doos/
Last updated: 2014-01-22T10:26:18.000Z
De gaswolk is neergedaald. Henk Kamp heeft besloten. Er wordt geminderd & betaald. Lijkt prachtig. Maar nu alle hectiek van de afgelopen dagen is verwaaid is maar één conclusie mogelijk: de Groningse buit is minimaal. De onzekerheid over de aardbevingen die nog komen maximaal.

Vijf putten rond Loppersum gaan grotendeels op slot. Met als gevolg dat er de komende drie jaar minder gas aan de Groninger bodem wordt onttrokken. Geleidelijk gaat de jaarlijkse productie terug naar 40 miljard kuub. Prachtig. Ware het niet dat de afgelopen jaren een record aan gas uit de Slochter gasbel is gehaald. Met 2013 met een score van 54 miljard kuub als absoluut topjaar. Inderdaad: uitgerekend het jaar van het record aantal bevingen en de sterke toename van de onrust in het gebied. 

In plaats van gas terug te nemen werd het gaspedaal nog even stevig ingetrapt. En dat wordt met dit gasbesluit de komende jaren weer rechtgetrokken. Conclusie: de gasproductie gaat maar met een paar procentjes naar beneden. Minimaal dus. Een stevige sigaar uit eigen doos. Het gevolg van deze bescheiden teruggang: de kans op afname van de aardbevingsellende is nul punt nul. Dus blijft het peentjes zweten in afwachting van de volgende klap.

Zelfs na elf onderzoeken en het peilen van de mening van ladingen deskundigen weet nog steeds niemand exact wat zich in de Groninger bodem afspeelt. En blijft het gissen hoeveel risico de inwoners van Groningen de komende jaar lopen. En die molensteen blijft nog wel even hangen.

Dan de 1,2 miljard euro die met name door de inspanningen van Commissaris van de Koning Max van den Berg is binnengehaald. Een puike som geld. Beter iets dan niets. Maar toch is ook dit bedrag minimaal. Zeker gezien het gegeven dat Groningen in de loop der jaren nauwelijks heeft geprofiteerd van de eigen bodemschat. Zo is van de aardgasbaten van pakweg 200 miljard maar één procentje neergedaald op het Groninger land.

Het woord is nu aan de Tweede Kamer. De discussie begint maandag met een hoorzitting. In het gebied; dat dan weer wel. Op 5 februari is het woord aan onze volksvertegenwoordigers. En voor wie zijn/haar hoop daar op heeft gevestigd: de kans dat er al teveel wordt gesleuteld aan het gasbesluit van het kabinet is....minimaal. Zo zijn de spelregels van onze democratie. Dus laat de uitslag zich raden: coalitie voor; oppositie tegen.
### Kamp gaat aan gaskraan draaien
URL: https://goosdeboer.nl/blog/kamp-gaat-aan-gaskraan-draaien/
Last updated: 2014-01-12T18:03:27.000Z
De hand gaat aan de gaskraan. Kan niet anders. Dat weet Henk Kamp ook. Dus komt hij deze week met de voor Groningen verlossende mededeling dat de gasproductie wordt toegeschroefd, zo fluisteren Haagse tongen. 

Een klein jaar geleden trok zijn belangrijkste adviesorgaan Staatstoezicht op de Mijnen al een niet mis te verstane conclusie. Het aardbevingstij kan alleen worden gekeerd als het tempo van de winning uit de Slochter gasbel fors wordt verlaagd. 

Sinds die aanbeveling van een jaar geleden is de situatie alleen maar nijpender geworden. Staatstoezicht op de Mijnen komt nu ongetwijfeld weer met hetzelfde advies. En dat kan en mag Kamp niet negeren. Zal hij ook niet doen. Is hij slim genoeg voor. Vraag is wel met hoeveel de productie naar beneden gaat. 

Kamp kampt met een duivelsdilemma. De Staat der Nederlanden kan de gasmiljarden in deze kommervolle tijden moeilijk missen. Wordt het dus een paar symbolische procenten minder om boos Groningen gerust te stellen? Of neemt de behendige bewindsman meer gas terug? We houden het er op dat hij voor de gulden middenweg kiest. Een reductie van pakweg een procentje of twintig. Dat is wel op te vangen, nu de NAM de laatste jaren aardig heeft bijgetankt en de ondergrondse gasopslagen in Grijpskerk en Langelo stampvol zitten.

Dan is er nog het Miljard van Max. Dat zal er komen. Minimaal. In de vorm van een fonds. En mocht Haagse bruin dat niet kunnen trekken, dan zijn er nog altijd Shell & Exxon als grootaandeelhouders van de NAM. Die multinationals zijn al veel te lang buiten beeld gebleven.

Als Kamp echt de rust weer wat wil laten terugkeren op het Groninger land komt hij ook met een faire regeling voor de waardevermindering van huizen. Tot nu toe beweert de ervaren bewindsman dat die niet afwijkt van de situatie in de rest van ons land. De mensen in het gebied met een te koop-bordje in de tuin weten wel beter.

Vol verwachting klopt ons Gronings hart. Komende vrijdag weten we meer. Dan valt het grote, langverwachte gasbesluit. Daar lijkt het althans op. Den Haag kennende kan het zo weer een weekje later worden. Hoewel: Kamp weet dondersgoed dat het Gronings geduld op is en de onrust met de dag toeneemt. Dus: kom er maar in Henk.
### Kamp voert onrust op met getreuzel
URL: https://goosdeboer.nl/blog/goosdeboer/
Last updated: 2013-11-27T10:38:00.000Z
Gasminister Kamp kan uitstellen tot Groningen een ons weegt, maar uiteindelijk moet hij toch met het water voor de dokter komen. Zo langzamerhand is Groningen en zelfs politiek Den Haag zijn bewust getreuzel beu.

Begrijpelijk is zijn afwachtende houding wel. Elke dag tijdwinst levert de Staat der Nederlanden in deze economisch barre tijden steeds maar weer een lieve stuiver op. Duidelijk is ook dat Kamp zo lang mogelijk de Groningse goudader wil laten stromen. Tot de laatste druppel.

Lang leek dat getreuzel een politiek slimme zet. Zijn elftal onderzoeken past prima in die vertragingstechniek. En we hadden het kunnen weten: die onderzoeken duren langer dan voorspeld. Pappen & nathouden dus. En maar hopen dat de tijd ook deze wond zou helen.

Niet dus. De strategie van uitstel werkt niet. Het keert zich tegen de minister. Hoe langer het gaat duren; des te groter de onrust. Het borrelt en broeit. Oude feiten worden weer nieuw(s). De informatiestroom wordt dagelijks gevoed tijdens het lange wachten op het ei dat Kamp maar niet wil leggen.

Reken maar dat ook in januari de kous niet af is. Kamp komt dan met een ontwerpbesluit over het winningsplan van de NAM. Dat wordt vervolgens ter inzage gelegd, waarna belanghebbenden kunnen reageren. Dan volgt pas een definitief besluit. Diezelfde betrokkenen kunnen dan weer bezwaar maken bij de Raad van State. Op zeker: dat gebeurt als Kamp de gaskraan ongemoeid laat. Kortom, we zijn dan alweer aardig op weg in 2014 zonder ook maar enige actie. Daar is geen spoeddebat tegen bestand.

Ondertussen blijft de dreiging van nieuwe en vooral zwaardere bevingen Groningen boven het hoofd hangen. Gaat er toch nog iets boven Groningen. Dag-in-dag-uit. Triest genoeg kan het lange wachten maar op één manier doorbroken worden. Inderdaad: met een zware beving. En vooral met persoonlijke ongelukken. Laten we het niet hopen.
### Hoe Max Henk Kamp schaakmat zet
URL: https://goosdeboer.nl/blog/hoe-max-henk-kamp-schaakmat-zet/
Last updated: 2013-10-31T08:02:15.000Z
Het is een schaakspel. Van hoog niveau. Met de Groningse Commissaris van de Koning Max van den Berg aan de ene kant van het bord en gasminister Henk Kamp aan de andere kant.

Schaakmat is het nog net niet, maar Van den Berg heeft zijn tegenspeler al wel aardig in het nauw gedreven. En dat is knap met zo'n tegenstander van formaat.

"Ik krijg jou nog wel," moet de CdK een paar maanden geleden gedacht hebben. Hij claimde een miljard als compensatie voor alle aardbevingsellende in het Groninger land. 

Kamp wuifde het weg. En toen ook de morgen ex-burgemeester van Groningen Peter Rehwinkel nog een domme duit in het zakje deed, leek het 'Miljard van Max' een kansloze missie.

De oude rot kwam met een meesterzet. Trommelde wat vroegere Haagse vriendjes op, met zijn PvdA-kameraad Wim Meijer als boegbeeld. En zie daar. Een paar maanden later komen Meijer en de zijnen tot de conclusie dat er geen miljard, maar.....950 miljoen nodig is om het niet geringe leed te verzachten. 

Keurig onderbouwd, na gedegen onderzoek. Tot in de puntjes geregisseerd door Max van den Berg. Uitgekookt. Zo is het politieke schaakspel en Van den Berg weet hoe het gespeeld wordt.

Nee, niet te vroeg juichen. Henk Kamp heeft immers op het bord nog wel een paar zetten te gaan. Maar laten we wel wezen: de kans op ontsnapping is voor hem en medespeler NAM nihil. 

En Max van den Berg? Die is ondertussen goud waard voor Groningen. Herstel: een kleine miljard.
### Met Gronings wachtgeld in Spaanse zon
URL: https://goosdeboer.nl/blog/met-gronings-wachtgeld-in-spaanse-zon/
Last updated: 2013-10-09T08:28:29.000Z
Je kunt veel zeggen van Peter Rehwinkel, maar consequent is hij in elk geval wel. Dus blijft hij geheel in stijl vriend en vijand verbazen. Tot de laatste snik.

Het was allemaal wel klaar. Rehwinkel zat als burgemeester van Groningen een paar jaar in de verkeerde film, maar eind goed al goed. Met als laatste scène een fraaie aftocht richting Barcelona. Groningen een maatje te groot voor Rehwinkel, zo schreef NRC. En zo is het maar net.

Met dank aan het Spaanse buitenkansje kon hij het stadhuis met opgeheven hoofd via het bordes met een redelijk goed gevoel verlaten. Sober afscheid en kloar. Alles vergeten en vergeven.

Maar nee hoor. Met de voor hem zo typerende onhandigheid wist hij dat toch weer te verstieren. Inderdaad: door gretig een half jaartje Gronings wachtgeld mee te nemen naar de Spaanse zon.

Zelf ontslag nemen met een buffertje in de achterzak. Heel apart. Moet Mien uit de Oosterparkwijk eens proberen. 

Benieuwd of Rehwinkel hier nog op terug komt. En vooral ook: hebben we nu echt alles gehad? Of is de bestuurlijke brokkenpiloot de drie Groningse weken die hem resten nog goed voor een allerlaatste stuntje? 

Met Peter Rehwinkel weet je het maar nooit.
### Beetje dimmen daar in Friesland
URL: https://goosdeboer.nl/blog/beetje-dimmen-daar-in-friesland/
Last updated: 2013-07-24T17:02:43.000Z
Het moet niet gekker worden. Personeel van de meldkamer Noord-Nederland dat verplicht op Friese les moet. Alsof Groningen & Drenthe niet bestaan. Rare jongens/meisjes die Friezen. En o zo eenkennig.

Ho, ho, roepen ze dan daar in Friesland: het Fries is officieel 'onze' tweede taal. Nou en? En hoezo 'onze' tweede taal? In Friesland ongetwijfeld van belang, maar toch zeker niet in Groningen en Drenthe.

Voor de goede orde: we gunnen de Friezen hun tweede taal van harte. Maar houd nou eens op het op te dringen aan de wereld buiten Friesland. Waarom zouden medewerkers van de meldkamer wel Fries en geen Gronings of Drents moeten leren? Of Pools. Maakt het iets uit of iemand zich in plat Gronings uit Beerta meldt of een paniekerige inwoner van Tjie-Tjerkstra-Nog-Wat in het Fries om hulp vraagt?

Wat te denken van officieren van justitie die na de vorming van één noordelijk arrondissement op Friese les moeten. Inderdaad: alsof Groningen en Drenthe niet bestaan. En hoe zit dat met het Gerechtshof in Leeuwarden? Met 'klanten' uit heel Noord-Nederland, maar waar je struikelt over voor ons onleesbare Friestalige bordjes.

Hebben we het nog niet eens over Friestalige plaatsnamen, die voor buitenstaanders vaak slecht/niet zijn te lezen/vinden. Nog erger: straatnamen in het Fries, waardoor menig Tom-Tom onbruikbaar is in het Friese land.

Het moet gezegd. Friezen zijn oprecht trots op hun eigen taal. Daar kunnen Groningers en Drenten nog veel van leren. Maar: houd a.u.b. die trots binnen de eigen provinciegrenzen. En val jullie mede-noordelingen er niet mee lastig. Want echt: dan wordt het nooit wat met al die fusies van noordelijke (semi)overheidsinstanties. Laat staan dat de vorming van één noordelijk gewest ook maar enige kans maakt. Dat ken net.
### De vertragingstactiek van Henk Kamp
URL: https://goosdeboer.nl/blog/de-truc-van-kamp/
Last updated: 2013-06-30T18:30:14.000Z
Dit is een waarschuwing. Bestemd voor mensen met al te hoge verwachtingen. Ze komen er aan: de juni-onderzoeken van minister van gaswinning Henk Kamp naar de gevolgen van de aardbevingen onder het Groningse land.

Dus duikt Kamp deze eerste juliweek op in Loppersum voor de presentatie van de eerste vier. De resterende zeven volgen in december. Perfecte timing. Zo op de drempel van de aanstormende schoolvakanties en het kamerreces. Daar is over nagedacht.

Kamp kondigde de juni-onderzoek aan toen de druk uit het gebied en vanuit de Tweede Kamer richting kookpunt ging. Dus haalde Kamp die druk van de ketel door toe te zeggen al in juni met de eerste onderzoeken te komen. Heel slim.

Maar denk nou niet dat de Twent nu al met pasklare oplossingen komt. Laat staan de nodige euro's. Tussenstandjes zijn het; meer ook niet. En voeg er maar gerust aan toe dat er hoe dan nog aanvullend onderzoek nodig zal zijn. Conclusie: goed nieuws voor Groningen is deze week nog niet te verwachten.

De ogen en hoop van de inwoners van het bevingsgebied zijn vooral gericht op het juni-onderzoek naar de waardevermindering van woningen. Wie denkt de komende maanden te kunnen afrekenen met de overheid, komt bedrogen uit. In het nog niet openbare onderzoek wordt heel voorzichtigjes een aantal mogelijke rekenmodellen op een rijtje gezet. Niet meer en niet minder; van een compensatieregeling is dan ook nog lang geen sprake.

Ook de quickscan voor infrastructuur komt er aan. Onderzocht is in hoeverre dijken, wegen, ondergrondse leidingen en hoogspanningsmasten gevaar lopen bij aardbevingen. Ook hier komt nog geen definitieve conclusie uit. Behalve dan dat die gevolgen op basis van de eerste bevindingen 'beperkt' zullen zijn. Die conclusie kennen we al van de risico's voor bedrijven in de Eemsdelta. En o ja: ook voor de infrastructuur is aanvullend onderzoek nodig.

Het is duidelijk: behalve aardgas wint Kamp vooral tijd. Dat zal ook na december, als de rest van het elftal onderzoeken op tafel komt, nog zo blijven. Zijn missie is in deze financieel barre tijden duidelijk. De Staat der Nederland kan geen euro aan aardgasopbrengsten missen; laat staan miljarden. Dus blijft het rekken, rekken en pappen & nathouden.

Slecht één gebeurtenis kan daar - hoe triest ook - verandering in brengen. Inderdaad: een zware aardbeving. Met veel schade en mogelijk zelfs slachtoffers. Laten we het vooral niet hopen. Maar één ding is dan wel duidelijk: dan pas zijn ze echt wakker in Den Haag.
### Waar een klein land groot in kan zijn
URL: https://goosdeboer.nl/blog/waar-een-klein-land-groot-in-kan-zijn/
Last updated: 2013-06-16T17:33:29.000Z
Tot voor kort nooit van gehoord: de wet Basisregistratie Adressen en Gebouwen. Kortweg BAG. Of beter: bagger, gezien de wereldprimeur die deze wet de gemeente Eemsmond heeft opgeleverd. Straatnaambordjes op onbewoonde eilanden. Wie die waanzin begrijpt mag het zeggen. In die wet BAG is ons overgeorganiseerde landje tot in de puntjes gerangschikt. Met dus alle gevolgen van dien. Zoals volkomen nutteloze bordjes op de wandelende vlaktes van Rottumeroog en -plaat.

Er is nog meer BAG-ellende. Ergens in Groningen staat een huis. En dat huis heeft geen adres. Met dank aan diezelfde BAG. Echt waar. De bewoners worden er hoorndol van. Vechten al jaren tevergeefs voor een eigen adres. Voor de duidelijkheid: dat speelt zich niet af in de gemeente Eemsmond.

Arme wethouder Harald Bouman van die gemeente; hij kreeg de volle laag. En terwijl de beste man dacht gewoon zijn werk te doen. En uiteindelijk ook nog eens bereid was te reageren, toen een pittige brief van Staatsbosbeheer over de kwestie uitlekte. Na enig aandringen en wat tegengesputter; dat dan weer wel. Hij sloeg zich dapper door een reeks lastige vragen. Om afscheid te nemen met de woorden: 'maak het niet te groot'. Daar hoefden we niets voor te doen. Vrijdag bracht RTV Noord de ridicule bordjeskwestie de wereld in. Het werd breed opgepakt. Veelal zonder bronvermelding, maar dat zijn we wel gewend.

Twitterend Nederland sloeg genadeloos toe. Honende reacties. En kamervragen van het CDA. Jawel. Ach, zeker: er zijn in deze lastige tijden veel belangrijkere zaken. Aan de andere kant: elke cent dat dergelijk ambtenarengedoe kost is er één te veel. Reken maar dat het niet op zichzelf staat. Iets met een topje en een ijsberg. Nederland regeltjesland. 'Schijt aan regels', zingt de Drentse cultband Mooi Wark regelmatig op noordelijke podia. Tja. Zonder regels chaos. Maar daar waar regels zegevieren over gezond verstand gaat het mis. En dat laten we toch niet gebeuren. Zeker niet in het nuchtere noorden.
### Zwarte dag voor noordelijke journalistiek
URL: https://goosdeboer.nl/blog/zwarte-dag-voor-noordelijke-journalistiek/
Last updated: 2013-05-22T09:27:17.000Z
Het is een zwarte dag voor de noordelijke journalistiek; dat is het. Verdere verschraling van het journalistiek landschap dreigt. Collega's van het dagblad van het Noorden en de Leeuwarder Courant vliegen bij tientallen de redactievloer af. En dat blijft niet zonder gevolgen.

De kranten is het een en ander te verwijten. Zeker weten. Hier en daar is een boot gemist. Te lang geloofd in de kracht van de oude, vertrouwde krant van papier. Zonder al te veel oog te hebben voor de almaar door denderende internettrein.

Op een enkele vruchteloze poging na om een andere koers te kiezen. Uitgevers die in al hun naïviteit dachten dat dagbladjournalisten er nog wel even internet, tv en radio bij konden doen. Niet dus. En geld was daar ook al niet mee te verdienen. Dan hebben we het nog niet eens over het ongetwijfeld voor de uitgever interessante, maar peperdure en mislukte boekenavontuur.

Marineman Geert-Jan van der Snoek moet tegen sluitingstijd het tij keren bij beide noordelijke kranten. Maar of zijn zwalkende schip nog de veilige haven bereikt, is maar de vraag. Succes en vooral sterkte, kapitein.

Het verhaal heeft ook een andere kant. Uit onderzoek blijkt dat de bron van een groot deel van de nieuwsberichten die worden rondgepompt op internet bij krant en omroep ligt. Als die bronnen verschralen of zelfs opdrogen, wordt het heel stil op de dicht.nl's, nu.nl's van deze wereld.

Dan hebben we het nog niet eens over de alom gerespecteerde correspondenten van landelijke kranten in Noord-Nederland en de facilitaire bedrijven die vanuit ons gewest de Hilversumse omroepen bedienen. Ook zij worden deels gevoed door regionale collega's, die veel tijd en geld investeren in gedegen jounalistiek.

Minder actieve journalisten in de regio betekent minder nieuws. Zo simpel is het. Vooral minder journalistiek onderzoek, waarmee wantoestanden aan de kaak worden gesteld. Met als recent voorbeeld de kwalijk riekende bestuurlijke janboel in de gemeente Tynaarlo, die na noeste arbeid door het dagblad feilloos werd blootgelegd.

Voorbeelden te over. Zoals de reconstructie van het volledig uit de klauw gelopen ProjectX in Haren, samen met RTV Noord. En wat te denken van gifpijpen, bijna-rampen met giftreinen en burgemeesterlijk geknoei in Groningen-Stad. Zonder gedegen (en dus dure) journalistiek zouden knoeiende bestuurders, politiebazen, specialisten en zorgprofiteurs er wel heel makkelijk af komen.

Kortom, kaalslag op de redacties gaat niet alleen over banenverlies. Het raakt alle inwoners van Noord-Nederland, zonder dat het gros van onze streekgenoten dat in de gaten heeft.
### Teloorgang SC Veendam onvermijdelijk na wanbeleid
URL: https://goosdeboer.nl/blog/teloorgang-sc-veendam-onvermijdelijk-na-wanbeleid/
Last updated: 2013-04-04T09:02:48.000Z
Het onvermijdelijke is geschied: SC Veendam is verleden tijd. Lastig te verteren, maar wel realiteit. Een kat heeft negen levens. De veenkoloniale voetbalclub heeft er al vele meer gehad.

Aan Henkie de Haan heeft het niet gelegen. Hij vocht voor zijn cluppie zoals hij ooit voetbalde: technisch niet perfect maar met volle inzet en enthousiasme.

Het is veel eerder mis gegaan. Op bestuurlijk gebied. Goochelen met cijfers is al sinds jaar en dag een tweede natuur van Veendam-bestuurders, die kwamen en gingen. Ze hadden nog één ding gemeen: ze slaagden er steevast niet in uitgaven en inkomsten in evenwicht te brengen en te houden. En nog wat: (sponsor)contracten waren bepaald niet waterdicht of raakten zoek. Ondanks die voortdurende rommelpot werd Veendam tig keren gered om even zovele malen weer in de problemen te komen.

Conclusie: de bestuurders hebben er met z'n allen een financieel rotzooitje van gemaakt. Keer op keer. Jaar in; jaar uit. Met slechts spaarzame uitzonderingen. En dan hebben we het nog niet eens over de opeenvolgende Raden van Bestuur/Toezicht. Stonden er bij, keken er naar en deden niets.

Is het dan een wonder dat respectabele bedrijven ver wegbleven en -blijven van de Langeleegte? Draagvlak en vertrouwen moet je verdienen. Zeker in deze economisch lastige tijden.

Kortom, de actie van Henk de Haan was hartverwarmend, maar o zo kansloos. Met dank aan een schier eindeloze reeks incapabele bestuurders en directeuren.
### Dros heeft geen keuze
URL: https://goosdeboer.nl/blog/dros-heeft-geen-keuze/
Last updated: 2013-03-14T22:31:08.000Z
Zo. Ivo Opstelten heeft gesproken. Oscar Dros mag de hoogste baas blijven van de noordelijke politie in opbouw. Klaar. Niet dus.

Het knaagt. Bijna ex-burgemeester Bats van Haren is moedig geweest. Heeft zijn conclusies getrokken. De gemeenteraad kreeg niet eens de kans hem het vuur na aan de schenen te leggen. Hij hield de eer aan zichzelf; nog voor de gemeenteraad had gesproken.

Een opmerking van Bats bij zijn laatste optreden in de gemeenteraad blijft door het hoofd spoken. "De politie had me verteld dat ze 250 agenten achter de hand had." Gelogen dus, zo bleek al rap. "Ik had toen door moeten vragen," zei Bats dinsdag tijdens die nu al historische raadsvergadering.

En met die valse informatie ondermijnde de politie het gezag van de man die 21 september nog waakte over de openbare orde in zijn gemeente. Nam hem in het ootje. En daarmee alle inwoners van Haren, die doodsangsten hebben doorstaan.

Dan hebben we het nog niets eens over de organisatorische puinhoop op de politieburelen. Ontluisterend. Daarmee gaf het korps aan weinig tot niets geleerd te hebben van de keiharde lessen van de Oosterparkwijkrellen. Ook toen was de politie niet waakzaam. "Dit nooit weer," werd er in koor geroepen, toen de complete driehoek al was gesneuveld.

Dros dacht slim te zijn door voordat Cohen was uitgeschreven al met een plan de campagne te komen. En dat terwijl Bats maanden lang gedwongen met de armen over elkaar - monddood gemaakt - zat te wachten op de uitkomst van de noeste arbeid van Cohen.

Het is heel simpel. Samen uit; samen thuis. Bats weg; dan de politiebaas ook. Opstelten staat nog steeds met zijn machtige lijf om Oscar Dros heen. Dus is het aan de politiebaas om zich aan die wurggreep te onttrekken. Hoe lastig en hoe zo'n groot persoonlijk drama ook. Hij kan bijna niet anders dan het moedig voorbeeld van Bats volgen.
### Job Cohen doet een plas en.....
URL: https://goosdeboer.nl/blog/job-cohen-doet-een-plas-en/
Last updated: 2013-03-05T19:54:57.000Z
Het heeft even geduurd en een lieve duit gekost. Maar dan heb je ook wat. Althans, daar gaan we dan maar vanuit. Vrijdag komt Job Cohen dan eindelijk met zijn lang verwachte rapport over Project X in Haren. Alle ogen op Kwatta.

Voor zij die uit zijn op wraak en/of koppen willen zien rollen: reken daar maar niet op. Vergeet vooral niet dat de opdracht voor het onderzoek is gegeven door de veiligheidsdriehoek: burgemeester Rob Bats van Haren, korpschef Oscar Dros en plaatsvervangend hoofdofficier van justitie Hessel Schuth.

Inderdaad: de hoofdrolspelers en verantwoordelijk voor de veiligheid van mens en goed op die vreselijke septemberavond in Haren. Ook nog eens gesouffleerd door Ivo Opstelten, de minister van Veiligheid en Justitie. Gemeente Haren, politie, justitie en ministerie lappen elk een deel van de vier ton die Cohen en de zijnen hebben besteed aan het onderzoek. Dus is het de vraag hoe onafhankelijk dit onderzoek is. Immers: wie betaalt, bepaalt.

De eerste berichten over de teneur van de inspanningen van Cohen en de zijnen sijpelen inmiddels naar buiten. Het accent ligt vooral op de vooraf niet voorziene kracht van Facebook om mensen te mobiliseren. Dat in combinatie met de fietspomp die er in de dagen voor het vermeende verjaardagsfeestje van Merthe door de reguliere media op is gezet. Met andere woorden: de autoriteiten stonden machteloos. Overvallen door een nieuw, onbekend fenomeen.

Cohen zal er niet om heen draaien. Natuurlijk zijn er door de autoriteiten fouten gemaakt. Maar dan wel met vermelding van genoemde verzachtende omstandigheden. Dus: er ging veel fout, maar het is de vraag of dat gezien de enorme macht & kracht van de combinatie van sociale en 'oude' media te voorkomen was geweest.

Zo was de gemeente Haren niet bepaald handig in de communicatie. Het is naïef te roepen dat er vooral geen feest is en dan te denken dat de Facebook- en mediacaroussel nog te stoppen is. Dan hebben we het nog niet eens over het geklungel rond het wel of niet georganiseerde feestje op een sportterrein.

Bij de handhavers van de openbare orde – de politie – ging nog veel meer fout. RTV Noord en Dagblad van het Noorden brachten al een intern rapport van de politie naar buiten over dat eigen falen. Dat geeft een ontluisterend beeld van een korps dat met name op organisatorisch gebied er stevig op los knoeide. Opmerkelijk, zeker gezien de geschiedenis van het korps. Na de Oosterparkwijkrellen, waar de politie bepaald niet waakzaam was, riep de korpsleiding: 'dit nooit weer'.

En dan is er nog korpschef Oscar Dros, die op ochtend na de hororavond een verkeerd beeld van de werkelijkheid gaf door te zeggen: “We hebben met alle scenario's rekening gehouden." Niet dus. En met droge ogen: “We hebben op voorhand ME achter de hand gehouden.” Ook niet dus, zo bleek na een paar weken al uit de reconstructie van RTV Noord en het Dagblad van het Noorden. Dat laatste wordt ook nog eens dubbel en dwars bevestigd door de eigen, interne evaluatie. Er was geen ME achter de hand gehouden en de ME-ers die er uiteindelijk wél waren kwamen te laat en werden zonder instructies de straat op gestuurd.

De top van het noordelijk korps zal gered worden door de gong. Er is een groter belang. Ivo Opstelten is druk bezig de politie-organisatie voor de zoveelste keer over de kop te gooien met de vorming van de nationale politie. Noord-Nederland heeft sinds kort één korps. Met als opperhoofd de door diezelfde Opstelten al benoemde Dros. Dat proces kan geen gedonder gebruiken. Het is Yvo Opstelten er veel – zo niet alles – aan gelegen de plooien glad te strijken/te houden.

Dus tekent het scenario na de presentatie van vrijdag zich al af. Job Cohen doet een plas en alles blijft zoals het was. Behalve dan voor de inwoners van Haren. Die raken de doodsangsten die ze in hun eigen, vertrouwde omgeving hebben moeten doorstaan nooit meer kwijt.
### De bestuurlijke worsteling van Peter Rehwinkel
URL: https://goosdeboer.nl/blog/de-bestuurlijke-worsteling-van-peter-rehwinkel-3/
Last updated: 2013-02-13T07:52:31.000Z
Het was er weer eentje: een 'Peter Rehwinkeltje'. Daar waar Groningen stevig door elkaar werd geschud, zorgde hij voor een bestuurlijke beving. Hij haalde uit naar Max van den Berg. Op het verkeerde moment en de verkeerde plaats.

Zeker: er valt wel wat aan te merken op de miljard euro die de Commissaris van de Koningin eist voor de gevolgen van de aardschokken. Maar daar vraagtekens bij zetten via de krant? Met een eigen geschreven, ingezonden verhaal in NRC? Niet handig. Steek de Grote Markt over en je zit bij Van den Berg aan de koffie (al dan met een stukje taart)

Opvallend hoe snel collega-burgemeesters Rehwinkel na zijn uithaal terecht wezen. Dat is niet de eerste keer. Zelden een bestuurder in het Groningse meegemaakt die in het openbaar zo te kakken is gezet. Zo wond collega-burgemeester Yvonne van Mastrigt er geen doekjes om bij de evaluatie van de aanpak van de wateroverlast. Ze stapte op als vice-voorzitter van de veiligheidsregio Groningen, omdat ze het slappe optreden van Rehwinkel zat was. In dezelfde periode verkochten de gedeputeerden Mark Boumans & William Moorlag ook al publiekelijk Rehwinkel een fikse optater.

De toon is twee jaar geleden gezet met een gedegen portret in het Dagblad van het Noorden. Het beeld dat er uit kwam was dat van een zwakke burgemeester, die zijn weg maar niet wist te vinden op het stadhuis.

Rehwinkel reageerde als door een adder gebeten. Juist met zijn panische optreden in de dagen na de publicatie bevestigde hij het geschetste beeld. Dat patroon blijft zich bij elke discussie rond zijn persoon herhalen. Met als absoluut dieptepunt het aanbieden van een taart op het provinciehuis, nadat het weer eens mis was gegaan in de communicatie tussen stad & provincie. En o ja; hij belde zelf een fotograaf. Dat leverde een foto op van man met taart in een lange provinciale gang. Illustratief voor zijn bestuurlijke eenzaamheid.

Het grootste verwijt? Rehwinkel duikt weg als het spannend wordt. Of doet op het verkeerde moment een duit in het zakje. Neemt niet de regie, zoals krachtige voorgangers als Wallage, Staatsen, Ouwerkerk en zeker Buiter wel deden. Zo liep het conflict met de provincie over de tram hem over de schoenen. Waar was hij toen het spannend werd rond het Forum? En heeft hij ook maar één poging gedaan om het inmiddels gevallen college te redden? Keek hij bij de problemen binnen zijn eigen partij niet de andere kant op? Ook bij zijn afwachtende houding als voorzitter van de veiligheidsregio rond het Project X-drama kun je vraagtekens zetten.

Doet hij dan echt alles verkeerd? Nee, zeker niet. Maar soms zit iemand in de verkeerde film. Kan gebeuren. En of de openlijke kritiek terecht is of niet: het doet zijn positie als burgemeester geen goed. Dat is niet handig. Zeker niet in deze barre tijden, waarin de stad financieel kopje-onder dreigt te gaan in de pas aangelegde watertjes van Meerstad.

Er was even hoop. Mannetjesmaker van weleer en PvdA-bons Dig Istha werd door het landelijk partijbestuur in Groningen neergezet om de eigen partij vlot te trekken. Met ongetwijfeld als 'bij-opdracht' het uit de wind houden van partijgenoot Rehwinkel. Maar gezien de nieuwe uitglijder krijgt Istha blijkbaar ook geen vat op hem.

En o ja: morgen (woensdag) is er nog een interpellatiedebatje in de raad over zijn gevechtje met Max van de Berg. Daar zal geen bloed uit vloeien.

Het verdere scenario? Binnen niet al te lange tijd komt niet geheel toevallig 'een nieuwe uitdaging' voorbij. Al dan niet met hulp van de eigen partij. Opdat een aftocht via de achterdeur hem bespaard blijft en Peter Rehwinkel het stadhuis via het bordes kan verlaten.

Het zij hem gegund.
### De schokkende boodschap van Henk Kamp
URL: https://goosdeboer.nl/blog/de-schokkende-boodschap-van-henk-kamp/
Last updated: 2013-01-25T23:23:04.000Z
De dreun komt keihard aan. Bijna achteloos medegedeeld door minister Henk Kamp. Noord-Groningen moet maar rekening houden met zwaardere aardbevingen. Oplopend tot 5 op de Schaal van Richter.

Zo, zo. Hoe zat het ook alweer in augustus vorig jaar, toen het Hogeland weer eens stevig op de grondvesten stond te schudden? Waren het toen niet de specialisten van het KNMI die glashard beweerden dat de bevingen zeker niet boven de 4 op de schaal van Richter zouden uitkomen? Nog geen half jaar later roept Kamp doodleuk dat het richting 5 kan gaan. Mede op basis van onderzoeken van....datzelfde KNMI.

Om er bij te melden dat Noord-Groningen rustig kan gaan slapen. Want: er wordt 100 miljoen euro extra in het schadefonds gestort. Ook weer geregeld.

Pas na jarenlange strijd kwam nog niet eens zo lang geleden de erkenning dat er wel degelijk een verband is tussen de in aantal en kracht toenemende bevingen en de winning van aardgas in het Noorden. En lange tijd zijn bewoners van het gebied die vreesden dat de aardbevingen heftiger zouden worden weggehoond. Wat dat betreft is de onheilstijding van Kamp niet louter negatief. Hiermee lijkt de oprechte ongerustheid in het gebied eindelijk serieus genomen te worden.

Hoewel. Iets meer zorgvuldigheid was wel op z'n plaats geweest. Nu is het een mokerslag, die zelfs voor bestuurders in het Groningse als een volslagen verrassing uit de Haagse lucht komt vallen. Een voor het gebied schokkende mededeling, die bijna achteloos vlak voor het aanstormende weekend in Den Haag wordt gedaan.

En o ja: Kamp komt maandag nog even langs. Had toch al een werkbezoek aan Groningen gepland. Kan hem verzekeren dat hij de onrust niet zal wegnemen. Waar houdt dit op? Zo vragen de doorgaans nuchtere Groningers zich meer dan ooit tevoren af. Geheel terecht.
### Waarom we toch aangifte gaan doen tegen ME-er
URL: https://goosdeboer.nl/blog/waarom-we-toch-aangifte-doen-tegen-me-er/
Last updated: 2012-09-26T05:17:40.000Z
Ben er uit. Na lang wikken en wegen. Ga toch aangifte doen tegen de politieman die me op de grond werkte bij de Slag van Haren. Zeker niet omdat Barbertje moet hangen. Integendeel. Wel om duidelijk te maken dat mensen die hun werk doen ongemoeid dienen te worden gelaten. Zelfs in hectische omstandigheden.

Eerst iets over de 'Plaats Delict'. Die bevond zich niet midden in het strijdgewoel. Voelde de uitbarsting al van verre aankomen, dus tijdig een plekje opgezocht in tuin op de hoek van de veelbesproken Stationsweg. Heb vanaf daar in één lange take live verslag op radio (en later ook tv) gedaan. Met toestemming van de bewoner; die naast me stond met een hockeystick om lijf & goed te beschermen. Stond daar betrekkelijk veilig. En - nog belangrijker - stond niet tussen de op hol geslagen idioten en stond zeker niet de politie in de weg.

Zag daar ook dat het wel erg lang duurde voordat versterking arriveerde. Ben toen die er uiteindelijk kwam opzij van het huis in de tuin gaan staan om overzicht te houden. Ver van de oprukkende eerste lijn ME-ers en relschoppers. Alleen. En vooral ook herkenbaar, met (door politie erkend) helblauw pershesje, microfoon en koptelefoon. En juist daar werd ik volkomen onverwacht en zonder waarschuwing neergetikt.

Op dat moment is er geen tijd om daar lang bij stil te staan. Snel opkrabbelen en vooral doorpraten (was en bleef live in uitzending). Nu de stof is opgewaaid draai je die film nog eens af. . Tuurlijk begrijpen we de wedstrijdspanning bij de belager. Alle begrip. Maar toch ook een onnodige actie.

Hulpverleners komen regelmatig in het nauw bij incidenten. Idioterie ten top en absoluut onacceptabel. Zij doen gewoon hun werk. Dat geldt dus ook voor journalisten, hoewel hun positie anders is. Doen ook hun werk soms onder extreme omstandigheden, zoals in Haren. Was daar echt niet uit sensatiezucht. Geloof me: het was ook voor ons bepaald geen pretje.

Hoorde uit betrouwbare bron dat zelfs in het crisiscentrum de radio voluit aan stond. Net als op politiebureaus, het gemeentehuis en zelfs in ME-busjes onderweg naar Haren. Het eigen communicatiesysteem C2000 haperde weer eens, zo onthulde het Dagblad van het Noorden vanmorgen al. Maar ook voor veel ongeruste ouders/hulpverleners en familie van politiemensen en hulpverleners was de radio een van de weinige betrouwbare informatiebronnen. Zo niet de enige. Mogen we dan vragen in elk geval niet opgejaagd te worden?

En voor de goede orde. Die bescherming was er later overigens wel. Politiemensen die ondanks de hectiek me hielpen, informeerden, waarschuwden en op veilige plekjes wezen. Ook dat moet gezegd.

Derhalve zou je kunnen zeggen dat die paar tikken een incidentje was. Is ook zo. Zeker afgezet tegen de enorme ellende die de inwoners van Haren over zich hebben uitgestort hebben gekregen.

Maar er is nog wat anders dat uiteindelijk doorslaggevend is voor het besluit toch aangifte te doen. En dat is een hernieuwde kennismaking met mijn belager diep in de Harense nacht. Nadat eindelijk (en ook tot mijn opluchting) de rust wat was teruggekeerd en de klus er op zat, kwam hij opnieuw op me af lopen. Nu zonder wapenstok, maar samen met collega. Zijn eerste woorden: 'Ik had je toch gewaarschuwd en mijn collega is getuige.' Jawel. Helaas voor hem: we waren al heel lang live op de zender en er zijn dus honderdduizenden getuigen die het tegendeel kunnen aantonen.

Vooral de toon was niet oke. Dat was er eentje in de stijl van 'politie-tegen-overtreder'. Had hij gezegd 'sorry, het was allemaal zo hectisch', was deze blog nooit geschreven en er al helemaal geen aangifte gedaan.

Nee, we vragen niet om maatregelen. Mijn belager en zijn collega's hebben onder vreselijke omstandigheden hun werk gedaan. Van deze kant: diep, diep respect. Maar mogen wij dan ook een klein beetje respect terugvragen. En vooral hopen dat een aangifte effect heeft voor een volgende keer, waar dan ook in den lande. Opdat het blauwe hesje waarin ik en mijn collega's bij dit soort omstandigheden lopen, de volgende keer wél de waarde krijgt die het verdient.

***We sluiten de discussie. Dank voor al uw positieve én negatieve reacties. Het heeft veel los gemaakt. Kritische reacties die onderbouwd zijn en binnen de regels van het fatsoen blijven nemen we ons ter harte.***
### Een absurd avondje 'oorlogsverslaggeving'
URL: https://goosdeboer.nl/blog/avondje-en-nacht-oorlogsverslaggeving-uit-haren-nog-wel/
Last updated: 2026-08-30T08:08:08.000Z
Zondag. Rust. Eindelijk tijd om terug te kijken. Een blik op een absurde avond & nacht in het ooit zo vredige Haren. Vanaf vrijdag 21 september 2012 is alles anders. En dat door een zo onschuldig begonnen feestje, dat volledig uit de klauw is gelopen. Hoe dat kan? Niemand weet het antwoord.

Vrijdagavond. Zo rond een uurtje of half negen. Voel nog die oplopende spanning. Het opgefokte sfeertje daar aan de kop van de Stationsweg. De sfeer slaat langzaam maar zeker om. Je staat erbij, kijkt er naar en doet verslag. De eerste lantaarnpaal slingert heen en weer. Dan een knal. En nog één. Vuurwerk. En zwaar ook. Een piepklein groepje heft spreekkoor tegen de politie aan. Nu gaat het mis; dat voel je.

Dus op zoek naar een plekje om goed waar te kunnen nemen. Het gaat los. Je ziet het gebeuren. Het eerste hek vliegt de lucht in, dan een tak, een winkelwagentje, weer een doffe knal van vuurwerk.

Het groepje ME-ers aan de kop van de Stationsweg is veel te klein om hier een einde aan te kunnen maken. Hoppa, daar gaat weer een hek die kant op. Zoek een plekje in een tuin. Sta geen mens in de weg. En doe verslag. Live. Geen idee of ik nog in de uitzending zit. Altijd doorpraten, is les één voor live-verslaggevers. Nooit roepen: 'horen jullie mij nog'. Dus staan we langs de lijn en doen verslag als ware het een voetbalwedstrijd. En ondertussen blijven uitkijken. Kan net dranghek ontwijken. En daar scheert een stevige tak net over m'n kalende kruin, om tegen de gevel van het huis uitéén te spatten. De bewoner staat - in alle staten - met een hockeystick in de aanslag naast me (jawel, we zijn Haren).

Voel het ongeduld van het kleine clubje ME-ers in de eerste frontlinie: waar blijft de versterking? En dan na ruim 20 minuten komt die er eindelijk. Houdt in sterkte nog niet over. Zie de ME-ers rap uitstappen. De aanval kan worden ingezet. Dan gaat het snel. Geschreeuw, gegil, geren, paniek. Nog steeds geen idee of ik nog in de uitzending zit. Blijven praten.

En dan opeens - uit het niets is daar die ietwat verdwaalde ME-er. Met een waas voor de ogen. Denk dat hij blauwe hesje met PERS, microfoon met bekende oranje plopkap en mijn zender niet eens heeft gezien. Blind en - ik zie het in zijn ogen - ook angstig. Schreeuwt nog iets dat ie me al vaak gewaarschuwd heeft (niet dus). En toegegeven:hij verstaat zijn vak. Bam, bam: daar ligt je dan op de grond. En kijkt daar beneden in het natte gras tegen de fikse tanden van een agressief blaffende politiehond aan. Hartje bonkt. Word boos ook.

Begin wat zwaarder te ademen bij het opstaan; zo hoor ik in mijn koptelefoon die nog half op mijn hoofd hangt. Prent me zelf in: rustig blijven en vooral geen paniek. Hebben mensen thuis niets aan. Doorpraten. Verslag doen; daar sta (lig) je daar voor.

Ben even gedesoriënteerd. Word feitelijk door die ene op tilt geslagen ME-er uit een betrekkelijk veilige situatie de massa in geduwd. Voel de paniek om me heen. Mensen raken ingesloten. Krijgen ook stevige tikken. Sluit even af. Even niet praten; een paar tellen rust om veilig plekkie te zoeken.

Vind een portiek. Zie opeens mijn 'vriend' van net weer mijn richting op komen. Daar staat hij weer, roept hij en komt dreigend mijn kant op. Maar zie daar: een collega ME-er kijkt even mijn kant op en duwt mijn belager lichtjes de andere kant op. Dank, dank. Denk dan: vast een agent uit Groningen (raar, maar waar).

Dan de uitzending weer in. Het gaat snel. Beland weer vlak achter de frontlinie. En doe weer verslag langs de lijn. Kijk om me heen en zie dat de Hilversumse collega's zich zelf veilig hebben opgesloten in hun satellietauto's. Deur op slot. Hoor hier en daar mijn eigen stem uit geparkeerde auto's met vluchters klinken. Later op de avond horen we ons zelf ook regelmatig terug in politie-auto's. Ook zij zijn naarstig op zoek naar informatie over de stand van zaken.

Zie geen collega's om mee heen. Het besef dringt door dat er voor mensen thuis nog maar één live-informatiebron over is. Geldt ook voor collega's die gevlucht zijn en elders vechten tegen hun deadline (en me later bedanken voor de info). Dat schept verplichtingen.

Probeer rustig te blijven. Vooral geen paniek zaaien. Is lastig. De stenen worden steeds groter. Complete keien dreunen vlak naast me op het wegdek. Het wordt lastiger en lastiger overzicht te houden. Er ontstaan steeds meer frontlinies. Moeilijk kiezen. Kom ogen en oren te kort. Sta alleen in klein stukje niemandsland. Kijken wat verderop gebeurt, maar moet ook mijn directe omgeving in de peiling houden. Er vliegt werkelijk van alles door de lucht. Bukken, ontwijken en doorpraten.

Het gaat maar door. Hoe langer het duurt, des te groter worden de vernielingen. Arrestatieteams in burger slagen er in de nodige relschoppers er uit te pikken. De één geeft zich sneller gewonnen dan de ander. Zie inmiddels ook de eerste beschadigde auto's. En brandjes. Gebroken ruiten. Gewonden. Zoals een meisje in uitgaanstenue met fikse hoofdwond. En praat met de eerste bewoners, die nu heel voorzichtigjes hun bedreigde huizen uitkomen.

Pats; vliegt de verbinding er uit. Op zoek naar de door mij onbeheerd achtergelaten reportagewagen, die werkelijk vol in de frontlinie staat. Wonder-boven-wonder nog grotendeels heel. Maar: sleutels weg. Weg kans op nieuwe accu voor mijn zender. Nu wel even paniek. Zoeken op plek waar we neer gingen. Krijg hulp: zaklantaarns er bij. Mijn telefoon is zo dood als een pier. Leen telefoon en loop weer richting front. Dan maar telefonisch verslag doen.

Hoor later dat sleutels gevonden zijn (dank, dank). We kunnen weer verder. Het centrum van Haren in. Het wordt steeds erger. Plunderen. Overal kapotte ruiten. De eerste brandende auto. Het centrum is één groot oorlogsgebied. Een nog jong meisje wordt door vier mannen uit het strijdgewoel gedragen en languit op straat neergelegd. Ze krijgt hulp en zit - gelukkig - even later weer rechtop.

Krijg knap dorst van praten en nog eens praten; al twaalf uur zonder hap & drankje. Reddende engel is.....een ME-er. Zit in ME-wagen ook even op adem te komen en reikt me flesje water aan. Proost. Woorden zijn niet nodig. Wij begrijpen elkaar.

We gaan beiden weer rap aan de slag. Zie twee grote branden aan de Rijksstraatweg. Fietsen, terrasstoelen; alles gaat op de brandstapel. Absurd. Interview middenstanders, die trillend van woede glas aan het ruimen zijn. Het wordt rond de klok van twaalf uur wat rustiger.

En dan - het is al ver na middernacht - voelen we nattigheid. Regen. En hard ook. En zie daar: het wordt rustiger. Eindelijk. Kom nu vooral jongeren tegen die volledig gedesoriënteerd zijn. Zoeken auto, fiets of station. Helemaal daas.

Blijf verslag doen. Ga tegen enen even zitten. Op bankje voor de kerk. Kijk rond en dan dringt het pas echt goed door hoe extreem en absurd dit is. Niet te bevatten.

Na een paar uur bed zonder de slaap te vatten, is er de volgende dag weinig tijd om er al teveel over na te denken Van studio, via persconferentie naar studio. Merk dat de adrenaline pas een dag later door het lijf giert. Een stortvloed van woorden; ben net een TVG op de eigen zender. Oei, oei; het moet er blijkbaar uit. Tempootje of twee terug graag.

En nu is de rust weer daar na nog een nacht van malen met veel beelden en geluid van het slagveld. Zie een stroom aan complimenten langskomen. Iemand roept zelfs held. Nou ja, zeg. Helden redden mensen. Deed mijn werk; niet meer en niet minder. Zo hoort het ook.

De ME-ers zijn ook niet de helden, hoewel: diep respect. Wat die over zich heen hebben gekregen is nauwelijks te beschrijven. Maar: ook voor hen is het werk.

En dat laatste geldt niet voor de inwoners van Haren. Zij hebben nergens om gevraagd, maar zijn ongewild in een nachtmerrie beland. Geen kleintje ook. Belaagd in hun eigen, volledig veilig geachte omgeving.

En dan is er nog Merthe. Arme, arme meid. Hoop oprecht voor haar dat zij en haar familie deze afschuwelijke film die werkelijkheid is geworden een plekje kunnen geven. Al zal dat heel lastig worden. Oprecht heel veel sterkte! En wat mij betreft laten wij als media jullie vooral met rust.
### Ontslag Pieter Huistra komt op juiste moment
URL: https://goosdeboer.nl/blog/ontslag-huistra-komt-op-juiste-moment/
Last updated: 2012-05-10T16:19:48.000Z
Het onvermijdelijke is geschied. Pieter Huistra is geen trainer meer van FC Groningen. Verrassend? Nee, niet echt.

Feitelijk hadden Nijland en de zijnen geen keuze. Wat was het alternatief? Het nieuwe seizoen beginnen met een trainer omgeven door een veld vol twijfel? Laten we wel wezen: bij een slechte seizoensstart was het doek alsnog gevallen. Nu is er tenminste nog tijd genoeg om de zaak sportief weer op te bouwen.

Had eerder moeten gebeuren, wordt er dan geroepen. Onzin. Ontslag pakweg vijf wedstrijden voor het einde van de competitie had FC Groningen sportief gezien nog maar weinig opgeleverd. Het siert hoe dan ook de club dat Huistra ruim de kans heeft gekregen om te laten zien wat hij waard is. Alleen houdt dat wel een keer op. Dat moment is nu gekomen.

Directeur Hans Nijland ontkent het in alle toonaarden. Er zou geen verband zijn tussen de voor het eerst sinds jaren haperende verkoop van seizoenkaarten en het ontslag. Natuurlijk heeft dat minimaal enige rol gespeeld. Net zo goed als het gegeven dat ook een aantal sponsors dreigde af te haken.

En Pieter Huistra? Zeker: menselijk gezien is het een drama. Komt hij wel weer overheen. Er komt een moment dat Huistra het bekende spiegeltje opzoekt. En dan zal de Fries ondanks zijn woede van nu inzien hij de afgelopen maanden te veel steken heeft laten vallen. Vooral te machte- en krachteloos was om het tij te keren. En te doof voor goed bedoelde adviezen uit zijn directe omgeving.

Hij is zeker niet alleen de schuldig aan de vrije val van de club. Het gebrek aan kwaliteit op het veld dient ook technische directeur Henk Veldmate zich aan te trekken. Net zo goed als dat opperhoofd Hans Nijland fouten maakte. Hij voerde het verwachtingspatroon en daarmee de druk veel te hoog op met al te ferme uitspraken.

Het boek Pieter Huistra is dicht. Nijland en Veldmate staan nog aan het roer. Zo gaat dat in de voetballerij.

De naam van Ron Jans zoemt inmiddels rond in de Euroborg. Niet weinig ook. Opvallend dat het duo Veldmate & Nijland die mogelijkheid vanmiddag niet onmiddellijk met een luid en duidelijk nee de kop indrukten. Zou het dan toch?

Maar of dat zo verstandig is? Nee, dus. Kijk maar naar FC Twente, dat bepaald niet beter werd van het terughalen van McClaren. En denk nog eens terug aan Hans Westerhof, die in zijn tweede Groningse periode zelfs niet in de buurt kwam van zijn eerdere successen in het Oosterpark.

Niet doen dus. Hoe sympathiek we Jans ook mogen vinden.
### Renze was Renze; overal en altijd
URL: https://goosdeboer.nl/blog/renze-was-renze-overal-en-altijd/
Last updated: 2012-05-08T16:13:24.000Z
Het was een bijzonder mens. Heel bijzonder. Dat was ie. Renze de Vries was immer zichzelf. In elk gezelschap; waar ook ter wereld.

Bij leven al een legende. Gisteravond heeft hij tegen middernacht afscheid genomen van het aardse bestaan. Renze is 81 geworden.

Niemand anders was er mee weggekomen. Renze wel, toen hij vrolijk meldde dat 'het zwaard van Damascus' boven hem hing. Sterker nog. Die heerlijk foute uitdrukking is voor eeuwig aan hem verbonden. .

Of wat te denken van iemand die volgens Renze 'op de fancyfair van het ziekenhuis' lag. En de spelersvrouwen begroette hij steevast met dezelfde liefkozende woorden: 'mien biggetje'.

Ach, zo zijn er bijna oneindig veel anekdotes over de varkensboer, die in de jaren tachtig als voorzitter van FC Groningen zijn provincieclubje opstootte in de vaart der volkeren. Renze kwam, zag en overwon.

Niet alleen in noordelijke contreien. Zo maakte hij bij de KNVB in de Zeister bossen een onuitwisbare indruk op al die randstedelijke bestuurders van goede komaf.

En laten we wel wezen: hij was veel meer dan een verzameling onhandige uitdrukkingen. Laat Renze maar schuiven. Boerenslim en bovenal handig met de centen (iets te, bleek pas later). En nooit verlegen om een avontuurtje. Zo plukte hij eigenhandig voetbalpareltje Fandi Ahmad ('Fandi, Fandi,' vrij naar Henk Kok) uit de jungle van Maleisië.

Hij was bovenal de man die van zijn FC Groningen een grote club maakte. Tot ver in Europa. Nog steeds dreunen de krakers tegen Altletico Madrid en Inter Milan na. Met dank aan Renze.

Het moet gezegd. Hij was net iets te creatief bij het boekhouden. Een inval van de FIOD in 1989 leidde tot zijn val. Fout is fout. En zwart is zwart. Maar - ook dat moet gezegd - Renze heeft het nooit voor de eigen portemonnee gedaan. Altijd voor zijn club.

Hij moest er voor brommen. Vijf dagen heeft de varkenshandelaar het uitgehouden in de gevangenis in Heerhugowaard. Werd vrijgelaten, omdat het gedwongen verblijf tussen vier muren een te grote aanslag op zijn toen al niet al te beste gezondheid bleek.

Hoe dan ook: een man om nooit vergeten. Ondanks dat zwarte vlekje. En wat de verhalen over Renze betreft: die zijn nog lang niet op. Dus is dit stukje nog maar het begin.

Binnen de noordelijke journalistiek worden inmiddels snode plannen gesmeed om Renze te eren. In boekvorm. Gezien de vele prachtige verhalen die over hem in de omloop zijn, belooft dat een knap omvangrijk boekwerk te worden. En dat verdient hij ook.
### De allerlaatste kans voor Pieter Huistra
URL: https://goosdeboer.nl/blog/de-allerlaatste-kans-voor-pieter-huistra/
Last updated: 2012-05-03T10:18:25.000Z
Wie A zegt moet B zeggen. Dus blijven Hans Nijland en de zijnen vierkant achter Pieter Huistra staan. Zo hoort het ook in slechte tijden. Is te prijzen.

Toch is er wel degelijk ook intern twijfel. Kan Huistra het tij keren na een dramatische periode? Dit aflopende seizoen zeker niet meer. Een nieuw seizoen; nieuwe kansen. Vanaf wedstrijd één ligt de druk er op. Een slechte seizoensstart en de harige kop van Huistra ligt alsnog op het hakblok.

Vraag is of hem zoveel te verwijten valt. Het is zonneklaar dat dit elftal gewoonweg te weinig kwaliteit heeft. En te weinig mentaliteit. Met elf ideale schoonzonen win je de oorlog niet. Tel daarbij op dat FC Groningen een echte spelverdeler node mist en het is duidelijk waar het probleem ligt. Dat gebrek aan kwaliteit moet vooral technische directeur Henk Veldmate zich aantrekken. Hoewel hij na al die absolute topaankopen van de afgelopen jaren het nodige krediet verdient.

Maar ook Huistra valt wel degelijk het een en ander aan te rekenen. Van hem straalt in deze lastige tijden weinig kracht uit. Machteloosheid zelfs. Het begint ook danig te irriteren dat hij altijd andere wedstrijden ziet dan de buitenwacht. Je zou hem met recht 'Pieter Lichtpuntje' kunnen noemen.

Nou is het nooit verkeerd in moeilijke tijden de positieve kant te benadrukken. Maar: Huistra overdrijft op dat gebied en is weinig realistisch in zijn wedstrijdanalyses. Dat roept aan alle kanten irritatie op. Komt bij dat hij wel heel erg volhardend (stijfkoppig, zo u wilt) in zijn eigen visie is. Ook al schreeuwt de harde werkelijkheid om ingrijpen; Pieter gaat zo zijn eigen gang.

Hoe het ook zij. Hij is en blijft trainer van FC Groningen. Ook volgend seizoen. Hoewel het maar de vraag is of hij het allemaal nog wel zo leuk vindt en tegen een nieuwe periode van druk bestand blijft.

Bij de start van het nieuwe seizoen zijn hoe dan ook alle ogen op hem gericht. Zit het tegen, dan wordt het voor hem een lastige affaire. Zit het mee; dan rekent Huistra af met zijn criticasters en ligt de weg naar boven voor hem als trainer weer volledig open. Het kan snel gaan in de voetballerij.

Wat dat betreft heeft hij een lichtend voorbeeld in de persoon van zijn voorganger Ron Jans. Vorig seizoen bijkans met pek en veren Friesland uitgejaagd. En nu neemt hij op de schouders afscheid van datzelfde Heerenveen. Zo kan het ook gaan met Pieter Huistra. Of dat ook zal gebeuren? Betwijfel het, maar het is aan hem daar mee af te rekenen. Over pakweg vier maanden weten we het.
### Vliegt Groningen Airport Eelde zichzelf voorbij in expansiedrift?
URL: https://goosdeboer.nl/blog/loopt-vliegveld-eelde-zichzelf-voorbij-in-expansiedrift/
Last updated: 2012-04-30T05:37:27.000Z
Groningen Airport Eelde vliegt er vol in. Na veertig jaar strijd is de baanverlenging een feit. Dat zal Noord-Nederland weten ook. Met niet alleen nieuwe bestemmingen, maar ook grootse plannen voor de aanpak van het nu nog bescheiden luchthavencomplex in Eelde.

Afgelopen weekend was daar de eerste vlucht naar wereldstad Barcelona. Blijft een speciaal gevoel om op die immense luchthaven op de borden 'Groninga' (ja, ja het is even wennen voor de Spanjaarden) te zien staan. Tussen steden als Berlijn, Praag en Madrid. En zeg nou zelf: Groningen - Barcelona klinkt goed.

Even weer met beide beentjes op de grond: er is niet alleen plaats voor louter optimisme. Het wordt nog lastig genoeg voor de noordelijke luchthaven om de wind in de vleugels te houden.

Zeker, nu stromen de prijsvechters nog toe. Maar hoe zit het als na een flitsende start (Barcelona - Eelde zat vol), het nieuwe er wat af is? En dus het aanbod van reizigers op termijn tegenvalt? Dan zijn die prijsvechters zo weer met de noorderzon vertrokken.

Vooral het met veel gejuich binnengehaalde Ryanair. Bij onze Oosterburen zijn voorbeelden van regionale luchthavens die leeggetrokken zijn door Ryanair en berooid zijn achter gebleven.

Komt nog bij dat Groningen Airport Eelde voortaan de eigen broek moet ophouden. Kortom, de kassabel dient onafgebroken te rinkelen. Lastig genoeg in deze economisch bittere tijden. Zie alleen al de krantenkoppen van de afgelopen dagen: "Nederlanders bezuinigen op hun vakanties".

Dan is er nog de prangende vraag: is er genoeg potentieel in Noord-Nederland voor een bloeiende luchthaven? Met ook nog Duitse concurrentie om de hoek. Op die vraag komt hoe dan ook een antwoord de komende jaren.

Groningen Airport Eelde heeft geen keuze. De komende jaren moet het gebeuren. De luchthaven richt zich nu vooral op bestemmingen naar grote luchthavens, met mogelijkheid tot doorvliegen. Dat is een heel slimme.

Daarmee komt een overvloed aan bestemmingen binnen handbereik voor ons noordelingen. Vanaf Eelde via Londen naar pakweg Curaçao. En zo wordt de kans op meer reizigers aanzienlijk vergroot.

Eelde heeft één groot voordeel: door de schier eindeloze strijd rond de baanverlenging weten ze wat vechten is. Nooit opgeven. Wat dat betreft zou het ondanks alle turbulentie in deze moeilijke tijden moeten kunnen lukken. En kan Noord-Nederland over pakweg tien jaar pronken met een rendabel vliegveld met ongekende (vlieg)mogelijkheden.
### FC Groningen-uit: een ware beproeving
URL: https://goosdeboer.nl/blog/fc-groningen-uit-een-ware-beproeving/
Last updated: 2012-03-20T18:42:41.000Z
Het is een bijzonder avontuur. Dat is het. Mee met een uitwedstrijd van je favoriete club. Een ware beproeving; zeker als fan van FC Groningen.

Kaartjes voor het uitvak moeten dagen voor de uiteindelijke wedstrijd via de FC worden gekocht. Let wel: zonder seizoen- of clubkaart gaat dat niet. In een opwelling naar een voetbalwedstrijdje is er allang niet meer bij.

Voor de busreis (34 euro all-inn) naar Utrecht-uit is het zondag half elf melden bij de Euroborg. De ogen nauwelijks open staan vriendelijke stewards van de eigen club klaar voor de eerste fouillering.

De bus maakt een korte stop bij Nijkerk. Daar staan de motoragenten al in 't gelid om het gezelschap naar Utrecht te begeleiden. Als ware het de koninklijke bus, zo stomen we verder; complete kruispunten worden afgezet; alle stoplichten gaan op groen.

Hoe dichter de Galgenwaard nabij komt; hoe meer agenten verschijnen. Vlak bij het stadion politie te paard. De bus wordt een door hoge hekken en muren volledig van de buitenwereld afgeschermde parkeerplaats op gedirigeerd. Ook daar politie alom. Even later arriveren de meeste fans met eigen auto. Voordat ze ook het terrein op mogen worden ze uitgebreid gecontroleerd.

We duiken een ondergronds gangenstelsel in. Daar stuiten we op een controlepost die wel iets weg heeft van de wat schimmige grensovergangen bij het vroegere Oostblok. Donker, veel beton en poortjes met nauwe draaihekken. Eenmaal die blokkade genomen, volgt weer een uitgebreide fouillering. Al dat gefriemeld en geklop is toch even wennen. Mag allemaal wel een onsje minder.

We begeven ons dan via een honderden meters lange gang, ook al donker en van beton, naar het uitvak. Als we daar eenmaal binnen zijn gaat de metershoge ijzeren deur achter ons op slot. Aan de zijkanten waken de suppoosten van beide clubs over ons. En camera's.

Het vak is ruim. Het zicht op het veld redelijk. Hoewel het even wennen is om door een glazen afscheiding en een net te moeten turen.

Al die veiligheidsmaatregelen zijn tot op zekere hoogte te begrijpen. Hoewel het er al jaren doorgaans rustig aan toe gaat in en rond de uitvakken. Het is hoe dan ook wel een sfeer waarin een op zich klein incidentje al snel groter wordt; zoals vorig seizoen in Rotterdam. Wat gerommel met vuurwerk in de trein door een enkeling leidt er toe dat een grote groep goedwillende FC-fans wordt opgepakt. Ze worden naderhand van alle blaam gezuiverd.

In de nasleep gaat veel fout met als gevolg dat de Rotterdamse autoriteiten tegen alle afspraken in strenge maatregelen treffen voor het duel van vrijdag met Excelsior. Zo is vrij reizen verboden. Supporters & club zijn daar knap pissig over. De maat is vol, vinden ze. Dus blijven ze vrijdag bij dat nu o zo cruciale duel tegen Excelsior weg. Uit protest. Begrijpelijk.

Ze hebben het dit seizoen toch al zo zwaar die FC Groningen-fans, met een paar gelijkspelletjes en één zwaarbevochten overwinning op vreemde bodem. Na alweer een verloren uitduel in Utrecht is de stemming in het uitvak ver beneden peil. Diepe, diepe teleurstelling.

Op de terugweg is de boosheid iets bekoeld. En ze beginnen er toch wat van te balen dat ze hun club in deze lastige tijden vrijdag niet kunnen steunen op Woudenstein. Al is het gedwongen thuisblijven voor de goede zaak.

Als d' Olle Grieze weer in zicht is roepen ze in koor: “Wat er ook gebeurt, daarna gaan we gewoon weer mee. Supporter ben je altijd. In goede en slechte tijden.” Zo is 't maar net.
### NS en ProRail vechten elkaar de tent uit
URL: https://goosdeboer.nl/blog/ns-en-prorail-vechten-elkaar-de-tent-uit/
Last updated: 2012-02-27T10:57:08.000Z
Een beetje overlast hoort er bij. Negen volle dagen geen treinen op het drukbevolkte baanvak Groningen-Assen. Is geen kattenpis. Logisch dat de wachttijden oplopen.

Daar blijft het niet bij. Hier en daar is het choas. Vooral zaterdagmorgen in Groningen én zondagavond in Assen. Te weinig bussen. Dus is het dringen en wordt het geduld van de toch al zo geplaagde treinreiziger danig op de proef gesteld.

Maar toch is die stevige vertraging niet het grootste probleem. Dat is van tijdelijke aard. Wat de grote operatie wél aan het licht brengt, is dat het goed mis is op en rond het spoor. Heb er de afgelopen dagen bovenop gestaan en het met eigen ogen & oren gezien & gehoord: de NS en ProRail werken volstrekt langs elkaar heen. En daar maken ze geen geheim van.

Zo melden NS-ers zondag tegen middernacht luid en duidelijk tegen boze reizigers dat het "allemaal de schuld is van ProRail". En als er veel te weinig bussen voor veel te veel mensen zijn: 'Met klachten moeten jullie bij ProRail zijn; zij zouden die bussen regelen," roept een medewerker van de Nederlandse Spoorwegen, die vervolgens wegsprint als hij een microfoon ontwaart.

Andersom van hetzelfde laken een pak. Medewerkers van ProRail schuiven openlijk de Zwarte Piet richting collega's van de NS. Dat gaat lekker daar op het spoor.

Ga er maar gerust vanuit dat we het hier hebben over het topje van de vechtende ijsberg. Dit geharrewar tussen de twee bedrijven die verantwoordelijk zijn voor het wel en wee van de treinreiziger is van alle dag. Zeker als de druk wat oploopt, zoals onlangs toen het twee weekjes winterde. Ook toen werkten NS en ProRail tégen in plaats van mét elkaar. En dat kan nooit de bedoeling geweest zijn van de door de politiek gewenste splitsing.

Vrees met grote vreze dat het niet goed komt met sporend Nederland, wanneer deze bedrijven elkaar de tent blijven uitvechten. Politiek word eens wakker. Zo niet, dan blijft treinreizend Nederland zeer regelmatig ontsporen.
### Stad en provincie: stoppen met kissebissen
URL: https://goosdeboer.nl/blog/stad-en-provincie-stoppen-met-kissebissen/
Last updated: 2012-02-13T18:16:48.000Z
Kinderachtig. Dat is het. Stad en provincie liggen weer eens met elkaar in de clinch. Voor de zoveelste keer. Onvolwassen en zeker niet erg productief.

Deze keer gaat het over de wijze waarop de gemeente Groningen het zinkende Groninger Museum vlot wil trekken. Met een miljoeneninjectie. Veel te vroeg, vindt de provincie. Belachelijk dat de provincie nog niet over de brug komt, pareert de gemeente.

Er is niks mis met bestuurlijke onenigheid. Kan gebeuren, maar regelmatig rollebollend door de Groningse straten trekken is een brug te ver. Zoiets los je binnen de muren van stad- en provinciehuis op. Maar dat gebeurt al een paar jaar niet meer.

Dus suddert het lekker door. Het oud zeer tiert welig. Het aantal te vereffenen rekeningen groeit. Discussies over tram, Meerstad en nu het Groninger Museum ontaarden in hullie & zullie-toestanden. Zelden wordt er iets uitgepraat, dus duurt het maar voort.

De belangen van stad en provincie botsten in het verleden ook regelmatig. Voor een deel heel verklaarbaar en er is niet zoveel mis mee. Als de angel er maar op het juiste moment uit wordt gehaald.

Het grote verschil met nu? Eerder werd de vuile was niet of nauwelijks buiten gehangen. En dat had alles te maken met de regievoerders van destijds. Neem Hans Alders en Jacques Wallage. Geen grote vrienden, maar wel doorgewinterde bestuurders; die steevast in actie kwamen als het mis dreigde te gaan.

Dat het nu regelmatig uit de hand loopt, kan bijna niet anders dan voortkomen uit een gebrek aan regie. De stad Groningen wordt hedentendage niet bestuurd door de meest krachtige burgemeester uit de geschiedenis. En ook de zittende Commissaris der Koningin is blijkbaar niet in staat de nodige plooien glad te strijken.

Het gevolg: stad en provincie vechten in deze lastig tijden tegen elkaar in plaats van met elkaar. Dit landje-pik-gedoe leidt nergens toe. Stoppen met het gekissebis a.u.b. Dus: wie o wie slaat de bestuurders van stad & ommeland eens lekker stevig met de koppen tegen elkaar?
### Uur van de waarheid nadert voor Pieter Huistra
URL: https://goosdeboer.nl/blog/uur-van-de-waarheid-voor-pieter-huistra/
Last updated: 2012-02-11T20:56:08.000Z
Kalmte kan u redden. Vraag is of dat ook opgaat voor Pieter Huistra. Hij zat er vanavond in die kansloze wedstrijd tegen nummer laatst VVV gelaten bij. Straalde bepaald geen kracht uit. Net als zijn elftal. En dat belooft niet veel goeds.

Fans schreeuwen in hun emotie na weer een nederlaag zonder perspectief al om zijn scalp. Is toch echt te vroeg. Pieter Huistra kan en moet juist in deze lastige tijden laten zien wat hij waard is.

Hij mag zich gelukkig prijzen met een clubleiding die zich de kop niet gek laat maken. Nijland en de zijnen kennende krijgt de trainer volop de kans de sportieve crisis te bezweren. En zo hoort het ook.

Hoewel Nijland nog wel eens terug zal denken aan zijn aan het begin van het seizoen hardop uitgesproken ambitie: rechtstreekse plaatsing voor Europees voetbal. Dat is nu al mijlenver weg. En ook een plekje in de playoffs, waar FC Groningen al jaren een abonnement op heeft, wordt nog een lastige affaire.

In zijn eerste seizoen ging het Huistra voor de wind. Hij had de lastige taak de succesperiode Jans een vervolg te geven. Ondanks de twijfel vooraf slaagde hij met vlag en wimpel. Het scheelde eerst een goal in de reguliere competitie tegen PSV en later in de play-offs in die nu al legendarische wedstrijd tegen Den Haag een strafschop, of hij had Europees voetbal gehaald.

In het najaar waren de eerste voortekenen er al met een indrukkende reeks nederlagen in uitwedstrijden, dat hij het in zijn tweede seizoen lastig zou krijgen. Lang stak Huistra in die periode zijn hoofd in het zand. Pas eind november liet hij zien wél in te kunnen grijpen en werden weer wat punten gepakt.

Vraag is waar het mis gaat. De selectie barst van jeugdig talent. Jonge voetballers met veel perspectief (en latere verkoopwaarde). Routine is er in beperkte mate, maar wel aanwezig. Een overijverige en scorende spits is er ook. En dan nog een voetballer van de buitencategorie: Dusan Tadic. Zou toch voldoende moeten zijn voor de subtop.

Niet dus. Vooral omdat er ook enkele spelers tussen lopen die niet het vereiste niveau (en instelling) hebben en dat ook nooit zullen halen. Huistra heeft ze de afgelopen weken ietwat te opzichtig de hand boven het hoofd gehouden. En dat moet hij nu bezuren.

Is dat het enige verwijt in zijn richting. Nee; er mankeert nog iets aan. Huistra weet er onvoldoende een elftal van te maken; het is geen team. Te vaak los zand. De samenstelling van de selectie ligt niet bij de trainer, maar juist het vormen van een elftal wel. En daar lijkt Huistra vooralsnog in tekort te schieten.

Het uur van de waarheid nadert. Het wordt nog lastig genoeg. Zal Huistra krachtig genoeg zijn om het hoofd boven water te houden? Er is gezien het sterke verval van de laaste weken voldoende reden daar aan te twijfelen. Het is aan hem daar de komende weken mee af te rekenen.
### Over Outlet Factory zeurende gemeenten zijn gewoon jaloers
URL: https://goosdeboer.nl/blog/over-outletcentrum-zeurende-gemeenten-zijn-jaloers/
Last updated: 2012-01-31T18:17:00.000Z
Angst is een slechte raadgever. Toch loopt het drie grote Oostgroningse gemeente dun door de broek. Doodsbenauwd zijn ze. Reden: buurgemeente Menterwolde dreigt een Factory Outletcentrum binnen te halen. Goed voor zeshonderd banen. Hoe durven ze?

Veendam, Oldambt en Hoogezand-Sappemeer werpen zich op als beschermers van de eigen middenstand. Wat een baarlijke nonsens. Kom op, we leven in 2012\. Midden in het digitale tijdperk. Thuiswinkelen vormt zonder twijfel een veel grotere bedreiging voor al die winkeliers.

Ooit was Oost-Groningen als een kind zo blij met elke investering. Hoe klein ook. En nu dreigen ondernemers met fraaie plannen (en vooral veel geld) met pek en veren het gewest uitgejaagd te worden. Kan toch niet waar zijn.

Bovendien: geloof er helemaal niets van dat de middenstand buiten de beoogde vestigingsplaats Zuidbroek hier last van krijgt. Integendeel. Mensen zijn gek op koopjes. Willen ze voor reizen. Drukte in het gebied en daar zullen velen een graantje van meepikken. Zelfs de middenstand in de omliggende gemeenten.

Dan nog wat. Veel werk is er niet in Oost-Groningen. Zeshonderd banen betekent meer mensen aan de slag. Dat niet alleen: hun inkomen schiet na jaren sappelen omhoog. Drie maal raden waar dat zoal terecht komt.

Of denken ze soms in het oosten van de provincie dat grote broer Groningen zich ook maar één moment om de meubelboeren in de ommelanden bekommerde toen Ikea groots werd binnengehaald?

Allemaal jaloezie. Zelf zou geen van deze drie gemeente ook maar één tel twijfelen wanneer een grote investeerder zich aan het eigen loket meldt.

Dus: koesteren die plannen. Zeker in deze economisch lastige tijden. En vooral over bestemmingsplannen, pops en aanverwante artikelen niet te moeilijk doen, beste provincie. Dat gebeurde immers ook niet bij de komst van de kolencentrale van RWE/Essent in de Eemshaven. En draaide het daar ook niet vooral om de banen?

Kortom, wat kan deze plannen nog in de weg staan? Nou, één ding wellicht: de eigen geschiedenis. Hoeveel grootse projecten in Oost-Groningen bleken uiteindelijk niet verder te komen dan de tekentafel? Stapels.

Benieuwd of het gebied nu eindelijk de handen inéén slaat en deze trekpleister van jewelste nou eens in gezamenlijkheid van de grond tilt. Vrees het ergste.
### Baanverlenging van Groningen Airport Eelde: gebed zonder eind
URL: https://goosdeboer.nl/blog/baanverlenging-van-groningen-airport-eelde-gebed-zonder-eind/
Last updated: 2012-01-24T18:06:35.000Z
Ken je die mop van de baanverlenging? Het antwoord laat zich raden. Ongelooflijk. De Raad van State is weer eens aan het uitstellen geslagen. Alles wat er verlengd wordt: de baan niet.

Het is zo langzamerhand een kolderiek verhaal. Twintig jaar juridische strijd. En toch wil er maar geen einde aan komen. Alleen al met de kilometers papierwerk die voor de oneindige procedures nodig zijn, had de baan al lang en breed verlengd kunnen worden. En dan hebben we het nog niet eens over de centjes.

Voor de goede orde: het kleine clubje van omwonenden van de luchthaven valt niets te verwijten. Ze vechten als leeuwen en maken optimaal gebruik van alle machtsmiddelen die hen ten dienste staan. En dat doen ze, verenigd in Vole, verdomd goed. Winnen zelfs slag op slag.

Of je nou voor of tegen de baanverlenging bent: het gaat er natuurlijk om dat zo'n strijd bijna eeuwig voort kan duren. Te zot voor woorden. Hoe belangrijk wij inspraak en beroepsmogelijkheden in onze democratie ook vinden: dit kan niet.

Het houdt toch echt een keer op. Partijen zo lang laten zweven, is onacceptabel. Zelfs rond een vliegveld. En toch gebeurt het. Daarmee is de betrouwbaarheid van de overheid in het geding. Je zou toch met goed fatsoen op een redelijke termijn een onomkeerbaar besluit mogen verwachten. Maar nee hoor, het gevecht duurt vrolijk voort. Jaar in, jaar uit.

Benieuwd hoe dit af gaat lopen. Zal er ooit een einde aan komen? Eigenlijk weten we het antwoord al. Nauwelijks voor te stellen dat de Raad van State binnen zes weken nu wel tot een oordeel komt. Zal wel na de maximale 24 weken worden.

En als die uitspraak er dan eindelijk is, zal er wel ergens weer een gaatje of verdwaald vleermuisje worden gevonden. En begint het allemaal opnieuw. Geheel in stijl van de baanverlenging die er maar niet komt.
### SC Veendam leeft nog, maar wat is het perspectief?
URL: https://goosdeboer.nl/blog/sc-veendam-leeft-nog-maar-wat-is-het-perspectief/
Last updated: 2012-01-17T18:27:09.000Z
Het was een wereldprestatie. Een huzarenstukje. Een strohalm was het niet eens. Zelfs de fanatiekste supporters hadden het al opgegeven. Henk Eising wist de terminale patiënt toch nog weer tot leven te brengen.

We zijn anderhalf jaar verder. Het moet gezegd: Oost-Groningen heeft nog steeds betaald voetbal. De BV werd de SC Veendam, de shirst zijn mooi en de financiën aardig op orde. Hoe minimaal dan ook. Maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Ontluisterend interview vandaag met Tom Bodde in het Dagblad van het Noorden; de commercieel medewerker die na een half jaar al weer kan inrukken. Wegens gebrek aan resultaat. Hij is vast niet het grootste commercieel talent dat in Oost-Groningen rondloopt. Maar hoe dan ook: zijn verhaal is één groot tranendal. En spreekt boekdelen.

Supporters blijven weg; ondanks een puik vorig seizoen. En nog erger: sponsors - toch al lastig te vinden in het Oostgroningse - lopen ook al niet over van enthousiasme. Kolonisten met goed gevulde portemonnee melden zich nauwelijks. Tel daarbij de algehele sportieve malaise, de economische crisis en het is duidelijk: de zoveelste strijd tot overleven is alweer in volle gang.

Arme Gert Heerkes. Eerst met Willem II het lachtertje van de eredivisie en nu voert hij een moeizame strijd in de kelder van de Jupiler League. Hem valt niets te verwijten. Hoogstens dat hij geen gelukkige hand heeft bij het uitkiezen van zijn werkgevers.

De technische staf treft toch al geen blaam. Nou ja, op een enkel puntje na dan. Er zijn toch nog weer vreemdelingen van over de grens ingevlogen, die niets aan het elftal toevoegen. Daar waar met de juiste scoutingsbril op voldoende noordelijk talent te vinden moet zijn, dat niet onder doet voor al die voorbijgangers zonder binding met gebied & supporters. Zijn nog goedkoper ook.

De grote redder Henk Eising blijft zijn stinkende best doen. Vraag is voor hoe lang nog. Hij is op zoek naar een opvolger, maar die is heel moeilijk te vinden. Is een veeg teken.

Alles opgeteld: deze keer valt niemand iets te verwijten. De koek lijkt na jaren ellende en interne strijd op. Oost-Groningen is nauwelijks meer te porren voor betaald voetbal. Zonder draagvlak is het einde oefening. Hoe zonde ook van zo'n mooie club met rijke historie.
### Henk Bleker: hoogmoed komt voor de val
URL: https://goosdeboer.nl/blog/henk-blekerhoogmoed-komt-voor-de-val/
Last updated: 2012-01-13T11:55:45.000Z
Hij was er bijna. Gestrand in het zicht van de haven. Een briefje & liefje te ver. En weg is de droom: het partijleiderschap van zijn CDA.

Zelf twijfelt Henk Bleker geen moment. Kat in 't bakkie. Aan zelfvertrouwen heeft het hem nooit ontbroken. Wat kan hem overkomen? Geliefd in brede kring, populair in eigen partij en op het binnenhof.

Niet weg te slaan ook van de buis. Op handen gedragen en lange tijd niet al te kritisch benaderd door opiniemakers als Matthijs van Nieuwkerk en Pauw & Witteman. Is er kind aan huis.

De overwinning ligt kortom voor het grijpen. Succes maakt blind. De man die zichzelf zo graag neerzet als nuchtere Groninger, verliest de werkelijkheid uit het oog. Gaat zweven en wordt overmoedig. Wat kan Henk Bleker - ook wel de kleine Napoleon van Vlagtwedde genoemd - immers gebeuren?

Juist dan gaat het mis en is er geen houden meer aan. Met het Mauro-briefje als genadeklap. En als toegift nog het nodige gedoe rond de Reiderwolderpolder en nu dan die op zich onschuldige verhouding met een 26-jarige NRC-journaliste.

Henk Bleker is - zeker bij de eerste kennismaking - een aimabel mens. Soepel, open en belangstellend. Althans, zo weet hij het te brengen. Aan uitstraling absoluut geen gebrek. Heb hem hele zalen vol criticasters voor zich zien winnen in zijn periode als gedeputeerde in Groningen. Met op het juiste moment een grap en grol, een en al begrip en waar nodig een luisterend oor. Bovenal spreekt hij de taal van zijn toehoorders. Wie dat ook mogen zijn. Schakelen kan hij als geen ander.

En als hij ietwat in 't nauw komt draait hij zijn hand niet om voor een toezegging meer of minder. Die hij daarna nog weleens wil vergeten of niet waarmaakt. Dat dan weer wel. Bleker houdt wel van een leugentje om bestwil. Of nog wel wat meer.

Henk houdt er zo zijn eigen hoeksteentjes op na. Maar: hij is in het Haagse zeker niet de enige. Zelfs niet binnen zijn eigen Christen Democratisch Appèl. Je kunt hem op amoureus gebied hoogstens verwijten dat zijn timing wat onhandig is. En een journaliste schaken houdt toch een zeker risico in.

In zijn periode als gedeputeerde staat Henk Bleker niet bekend als een al te harde werker. Hij kiest zo zijn momenten. "Of," zoals een oud-collega gedeputeerde het zegt, "Henk weet precies wanneer het er op aankomt. Dan is hij er ook. En voor de rest gaat hij volkomen zijn eigen gang."

En dat laatste heeft hij op werkelijk alle fronten gedaan. Hoe dan ook verdient de wijze waarop Henk Bleker zichzelf in het Haagse op de kaart heeft gezet respect. Daar heeft Henk Bleker geen spin-doctors en/of hele legers voorlichters voor nodig gehad. Allemaal eigen verdienste van de kleine man uit Oost-Groningen. 

Net zo goed als het aan hem zelf te wijten is dat nu het tij is gekeerd. En wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten. Al is dat in aangenaam, jeugdig gezelschap.
### De vrije val van Henk Koop
URL: https://goosdeboer.nl/blog/de-vrije-val-van-henk-koop/
Last updated: 2012-01-10T19:10:09.000Z
Het moet vreselijk voor hem zijn. Niet te verteren. Henk Koop moet machteloos toezien hoe zijn imperium in snelvaart richting afgrond dendert. Geen houden meer aan. Au.

Koop is een van de grootste ondernemers die Groningen ooit heeft voortgebracht. Zo niet de grootste. Bouwde met eigen handen van de grond af een indrukwekkend concern op. Wereldwijd actief. Met op het hoogtepunt meer dan vijfduizend werknemers. In alle hoeken en gaten van deze aardbol. Dat verdient respect.

Zijn vrije val wordt ingeleid door de bouwfraude-affaire. Koop wordt met dank aan zijn oud-werknemer Ad Bos kop van jut. Een gewetenloze ondernemer, zo oordeelt de publieke opinie alras. Dat er uiteindelijk - zeker in justitiële zin - nauwelijks meer iets van de beschuldigingen overeind blijft doet er niet meer toe. Het kwaad is geschied.

En als dan ook de economische crisis toeslaat, is de vrije val van zijn trots - de Koop Holding - nauwelijks te stuiten. Oud-Philips topper Cor Boonstra wordt binnengehaald om het tij te keren. Maar ook hij staat machteloos en heeft inmiddels Henk Koop weer alleen gelaten in zijn nu wel heel eenzame strijd om te overleven.

Her en der kalft het eens zo fiere bedrijf verder af. Henk Koop probeert te redden wat er te redden valt. Hij legt een miljoenenclaim bij justitie neer als nasleep van de bouwfraude-affaire. Mochten die miljoenen na jaren juridische strijd ooit loskomen: het zal dan al te laat zijn.

Nu dreigt ook einde oefening voor zijn paradepaardje Nacap BV. Even leek het nog goed te komen door verkoop aan het Oostenrijks Hbau, maar die reddingsboei dreef weg.

Nacap BV, nog altijd goed voor ruim drieduizend werknemers wereldwijd, staat ook op instorten. Het einde van het hoofdkantoor in Eelde is in zicht; de onderhoudsfabriek in Veendam krimpt in. De meeste activiteiten worden geconcentreerd in verre buitenlanden. Ook dat doet pijn. En het is nog maar de vraag of bouwbedrijf Geveke en zijn windmolentak KDE Energy de dans weten te ontspringen.

Henk Koop is een verbitterd man. Boos op alles en iedereen. De buitenwereld (vooral de boodschappers van het slechte nieuws) heeft het gedaan.

Het heeft iets melancholisch. De bijna niet te winnen strijd van zo'n groot ondernemer. Het moet afschuwelijk voor hem zijn. En of Henk Koop dat heeft verdiend? Nee dus.
### Heerlijk die noordelijke nuchterheid
URL: https://goosdeboer.nl/blog/heerlijk-die-groningse-nuchterheid/
Last updated: 2012-01-07T17:58:14.000Z
Groningen staat weer even op de kaart. Of beter: de Groningers. Met hun te goed bewaarde handelsmerk: nuchterheid.

Heerlijk al die ingetogen reacties. Op een enkele uitzondering na broodnuchter zelfs. Her en der gecombineerd met een stevig portie onverzettelijkheid. Heel Nederland heeft het volop kunnen horen en zien in de afgelopen waterrijke dagen.

De verbazing was af te lezen van de gezichten van de randstedelijke collega's. Dat begon al in de Tolberter Petten. De boeren waren daar bepaald niet onder de indruk en zeker niet van plan om hun biezen te pakken. ''Ach, 't lopt wel lös," klonk het in koor. En: "De media stromen harder tou din ´t wotter stiegt." Heerlijk!

En ook echt wennen voor al die van heinde en ver toegestroomde journalisten van elders. "Tjonge," riep een collega van de NOS wat vertwijfeld uit, "die mensen hier blijven wel heel kalm. Niet van hun stuk te krijgen."

In en rond Woltersum was het een dag later al niet anders. Alweer een en al nuchterheid. Terwijl daar toch echt meer aan de hand was. Zal je maar gebeuren: in het holst van de nacht word je door de ME uit je bed getrommeld. En sta je even later in een sporthal met jasje en tasje.

Maar ook in de nu wijd en zijd bekende Tiggelhal in Ten Boer voerde de Groningse nuchterheid de boventoon. Wederom was daar de verbazing bij de randstedelijke collega's over zoveel kalmte en onverzettelijkheid. En na twee dagen zelfs hier en daar de eerste sporen van bewondering.

"Waarom zijn jullie daar in Groningen eigenlijk zo nuchter?" Zo wilde een dj van Q-Music live in de uitzending van deze Groningse journalist weten. Tja, wat zeg je dan? Kwam niet veel verder dan: "Zo zijn wij nu eenmaal. We houden hier niet van opsmuk en drukdoenerij. Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg, vinden we."

En zo is het ook. Dat weet de rest van Nederland nu ook. En hier in 'het hoge noorden´ (weer veel te vaak gehoord) weten we nu dat we iets hebben waar anderen jaloers op zijn.

Zouden we best iets trotser op mogen zijn. Hoewel dat ook weer niet in onze volksaard ligt. Hoe dan ook: koesteren die noordelijke nuchterheid!
### Waterschappen: log en ambtelijk
URL: https://goosdeboer.nl/blog/waterschappen-log-en-ambtelijk/
Last updated: 2012-01-04T18:33:36.000Z
Het blijven wat wonderlijke clubs: de waterschappen. Niet al te modern. Bovenal log. En vooral ambtelijk.

Daar waar enig ongemak in de natte sfeer zich toch al dagen aankondigde, kwamen de noordelijke waterschappen vandaag maar moeilijk op gang. Zeker in de ochtenduren waren Noorderzijlvest en Hunze en Aa's nagenoeg hermetisch afgesloten voor de buitenwereld.

Neem bewoners van de Oldezijl in Nieuweschans, die het water vlak voor hun deur langs de Westerwolde Aa wel heel snel zagen stijgen. Wat ze ook probeerden; het contact met het waterschap kwam maar niet tot stand. Opgegeven reden (bij voortduring): "ze zitten allemaal in vergadering." 

En reken maar niet dat er in al die uren ook maar iemand in staat was om - ook al was het maar even - naar de noodkreet uit die natte buitenwereld te luisteren. Ja, ja, vergaderen kunnen ze wel op de waterschapshuizen.

En zo ging het nog wel even door vandaag. Pas toen er flink in de Radio Noord-microfoon werd geblazen, kwam er in Nieuweschans actie. En dat was nodig ook. Benieuwd of die vlotheid ook tentoongespreid was zonder die mediadruk. Vrees van niet.

Maar ook dat ging niet zomaar. Wonderlijk hoeveel tijd er verloren ging met al die talloze pogingen om woordvoerders van de noordelijke waterschappen aan de draad te krijgen. Dan hebben we het helemaal nog niet over het uit eigen beweging geven van adequate informatie.

Communicatiedeskundigen hebben ze genoeg in dienst. Complete afdelingen. Maar als er wat aan de knikker is, zijn ze niet erg pro-actief. Dom: treed naar buiten, neem initiatief. Dat is toch les 1 voor iedere communicatiespecialist. Zeker in tijden van nood.

Pas in de middag werd het allemaal wel beter. Met name toen ook de wakker geschudde landelijke pers naar soppig Noord-Nederland afzakte. Voor wat landelijke airplay willen dijkgraven en aanverwante artikelen nog wel even uit hun waterschapspaleizen komen.

Hoewel: ondertussen vergat de hoogste baas van Noorderzijlvest doodleuk de inwoners van zijn eigen gebied via de snelste weg - de regionale radio - op de hoogte te brengen van de laatste waterstanden.

En nou maar hopen dat het allemaal niet nog erger wordt met dat wassende water. Zou dan die logheid spoorslag verdwenen zijn en de waterschappen plots veranderd zijn in uiterst efficiënte organsaties? Met bijbehorende open blik naar buiten?

Denk het niet, maar laat me graag verrassen.
### En alweer geen 30 miljoen
URL: https://goosdeboer.nl/blog/en-alweer-geen-30-miljoen/
Last updated: 2012-01-01T12:03:46.000Z
Ga gebukt onder een heftige kater. Nee, deze keer niet van de drank. Kan er niet over uit: ben er weer met volle vaart ingestonken. De jaarlijkse staatsloterijdroom is weer eens uit elkaar gespat. Bah.

Op oudejaarsmorgen had de Volkskrant de jaarlijkse dromerij al vroegtijdig verstoord. Door te melden dat de kans op die 30 miljoen slecht 0,00002 procent is. En toch bleef er tussen oliebol en vuurpijl wat sluimeren. Stel nou..... Nee, dus. Helemaal niets. Hier niet, bij de buren niet, bij vrienden niet, bij collega's niet. Bij niemand niet.

Gedeelde smart is halve smart. Vijf miljoen mede-lotgenoten hebben de afgelopen weken toch ergens even dat gevoel/de hoop gehad dat de miljoenen hun stulpje zouden binnenstromen.

Wat te doen met 30 miljoen????? Wie heeft niet - al is het maar heel even - gestoeid met het antwoord op die prangende vraag? Heerlijke voorpret, voor iets wat toch niet komt.

Dertig miljoen euro. Zo op je rekening. Tsja en dan? Wist het wel. Eénderde om zelf in de zwemmen. En de rest? Geen probleem.

Hup; vier miljoen naar het Groninger Museum; kan dat ook weer verder. En FC Groningen krijgt een echte keeper cadeau, de SC Veendam een heel elftal dat wél kan voetballen én Johan Derksen er nog ook bij als directeur. Bij Gasterra Flames vliegen we een vette interim-manager in. En wat er dan nog overblijft steken we in een bescheiden kabelbaantje tussen Mediacentrale & binnenstad. Mooi toch?

Maar helaas, pindakaas. Lot CH 058757 dat voor al die miljoentjes had moeten zorgen, ligt inmiddels in de prullenmand.

Het eerste goede voornemen is ondanks het katerige gevoel op deze eerste dag van 2012 al wel gemaakt. Afgelopen met het oudejaarslot! Nooit meer. Stinkt er niet meer in. Dromen zijn bedrog; en de staatsloterij ook.

Hoewel, begin nu alweer te twijfelen. Een kans van 0,0002 procent is nog altijd groter dan géén kans.......
### Handen af van 't Zielhoes;          'zo mouve t holden'
URL: https://goosdeboer.nl/blog/handen-af-van-t-zielhoes-zo-mouve-t-holden/
Last updated: 2026-08-30T08:08:08.000Z
De tijd staat er stil. Mag het een keer? Nee, dus. 't Zielhoes moet mee in de vaart der volkeren. Van de gemeente Eemsmond. Voldoet niet meer aan de haastige tijd waarin we leven.

De menukaart is achterhaald, het is te stoffig en het rustieke bloemetjesbehang te ouderwets. Dus weg met de familie Van Warners; al drie generaties lang heer en meester achter de stokoude toog. Wie het begrijpt mag het zeggen.

En dan hebben we het wel even over het met afstand bekendste café van Groningen. Al sinds jaar en dag pleisterplaats voor boeren, burgers, vissers, kunstenaars en buitenlui. Tegen de dijk geplakt; met aan de andere van die diek dat ook al zo rustieke vissershaventje van Noordpolderzijl. Wie kent het niet?

Herman van Veen had met zijn Adieu Café jaren geleden al een vooruitziende blik:

*Ik weet waar een café is Biljart en geen tv is Waar opa op z'n sloffen Z'n nieren af komt stoffen () Café met een lage zoldering En geen wc voor dames apart() Ach zo'n café Café spoedige herinnering() Verboden door de wet Met z'n rommelig buffet Z'n pilsjes en z'n pret*

Waddenschilder Geurt Busser kan er met zijn verstand niet bij. Hij is er al 25 jaar kind aan huis. Onlangs hapten we er samen aan die bekende stamtoavel van 't Zielhoes een heerlijk ouderwets prakkie weg. En daar kwamen de verhalen. 't Zielhoes stikt er van. Geurt kent ze al geen ander. Over die ene keer bijvoorbeeld dat de toenmalige uitbater Siert van Warners hem vertelde dat er 'een gekke, Amerikoanse laidjeszanger ien zien Zielhoes west was." Bleek het Bob Dylan geweest te zien. Siert had werkelijk geen idee van zijn wereldwijde roem. "En zo was Siert; voor hem waren alle gasten gelijk."

De Vrienden van 't Zielhoes strijden al tijden voor het behoud in oorspronkelijke staat van dat prachtige café met vooroorlogse kassa. De rechter heeft al eens gesproken. De kous is nog niet af. De gemeente beraadt zich inmiddels op de plannen tot modernisering. En hoe dat ook afloopt: duidelijk is dat 't Zielhoes niet blijft zoals het is.

Dus staan de Vrienden op scherp. Gesteund door Geurt Busser. In het heerlijk nauwe halletje hangt een heus protestgedicht van zijn hand. Hij beschrijft daarin de oneindige schoonheid van zijn zo geliefde wad, met als toevoeging:

*Men vindt er rups noch ambtenaar/Een grote plaag in vele landen*

Of ze daar nou zo gevoelig voor zijn op het gemeentehuis in Uithuizen is maar de vraag. Zoals het er nu voor staat is de kans groot dat het allerlaatste woord aan de rechter is. Of kan nog op andere wijze het onheil worden afgewend?

Strijken de bestuurders (en ambtenaren) van Eemsmond zo op de drempel van het nieuwe jaar voor één keer met hun hand over het hart? En stappen ze 2012 binnen met het in dit geval enig mogelijke goede voornemen: 't Zielhoes ongemoeid laten.

Of, naar Ede Staal: 'Zo moutve t holden'
### Nog even en de gemeente Groningen is zelf failliet
URL: https://goosdeboer.nl/blog/nog-even-en-de-gemeente-groningen-is-zelf-failliet/
Last updated: 2011-12-22T18:24:05.000Z
Zo. Dat gaat lekker bij de gemeente Groningen. De rekenmachines draaien zo vlak voor de feestdagen overuren. De hoofdpijndossiers rollen vanaf de torenhoge kerstboom op de Grote Markt soepeltjes het stadhuis binnen.

Zo is daar het dreigend bankroet van het Groninger Museum. Ruim vier miljoen is wel een heel gapend gat. Veel keuze is er niet. De gemeente Groningen moet wel bijspringen. Sluiting is geen optie. Komt nog bij dat ze op het stadhuis wat hebben zitten te slapen en dus ook minimaal een beetje schuldig zijn aan de museale ellende.

En o ja; er is vandaag ook nog even afgetikt voor Meerstad (of beter Minderstad). Veertig miljoen euro foetsie. Afgeboekt. En alsof dat nog niet genoeg is moet daarnaast het lieve sommetje van 52,5 miljoen opzij worden gelegd om toekomstige klappen op te vangen (die er op zeker gaan komen). Maar ook hier: veel keuze is er niet. Hoewel, enige risicospreiding in het verleden had deze appel wel wat minder zuur gemaakt.

Dan is er nog een financieel appeltje te schillen op onderwijsgebied. Ook dat kan aardig in de miljoenen gaan lopen. En ook daar lijkt enige bestuurlijke onhandigheid in het niet zo verre verleden aan ten grondslag te liggen.

Tel bij al die tegenvallers nog even op dat de gemeentelijke inkomsten door het Haagse afknijpen van het gemeentefonds eveneens sterk dalen. En de dieprode verliesrekening kan worden opgemaakt. 

Maar er is nog wat. Of beter: er komt nog wat. Wat heet. Dan gaat het over de nog op stapel staande megaprojecten met de nodige losse eindjes. Zuidelijke Ringweg, de komst van de al veel besproken tram en niet te vergeten Het Forum. Lastige, risicovolle projecten in deze economisch zware tijden. Met stuk voor stuk een 'hoog risicoprofiel', zoals dat zo mooi heet.

Kortom, het bestuurlijk duo Frank de Vries & Karin Dekker kan aan de bak. Als ze er in slagen deze financieel kommervolle tijden ongeschonden door te komen, verdienen ze een (bescheiden) standbeeldje op de Grote Markt.

Maar wat als ze de negatieve miljoenendans niet meer te boven komen en de gemeente dus financieel kopje onder dreigt te gaan?

Dan kunnen de inwoners van de stad hun borst nat maken. De rekening zal toch ergens naar toe moeten.
### Pieter Huistra laat net op tijd z'n tanden zien
URL: https://goosdeboer.nl/blog/pieter-huistra-laat-net-op-tijd-zn-tanden-zien/
Last updated: 2026-08-30T08:08:08.000Z
Het gemor was her en der al voorzichtigjes te horen. Zeker nadat zijn contract na de afgang in Eindhoven met een jaar werd verlengd. Er was wat twijfel. Met name over de vraag of de nog niet al te ervaren coach Pieter Huistra ook in tijden van tegenspoed in staat zou zijn het tij te keren. 

Juist op dat moment greep Huistra in. Hij nam - zeker voor zijn doen - harde maatregelen. Stelde met het uitduel tegen Vitesse voor de deur vooral verdedigend orde op zaken. Was noodzakelijk ook. Het pakte goed uit. Huistra bewees zichzelf ook een goede dienst. Hij bleek minder soft dan waar hij in bepaalde kringen voor werd gehouden.

De eerste seizoenshelft is wel wat flets gebleven - op enkele hoogtepunten na dan (zoals de thuiswinst tegen Ajax en vooral de verpletterende 6-0 tegen Feyenoord). Zeker afgezet tegen de door Hans Nijland luid en duidelijk uitgesproken doelstelling: rechtstreekse plaatsing voor Europees voetbal. Daarmee voerde de altijd ambitieuze Nijland zo aan het begin van het seizoen de druk op Huistra en zijn jonge selectie stevig op.

In Euroborg heeft Huistra met twintig punten aan de verwachtingen voldaan. Hoewel er voetballend gezien best nog wel wat op aan te merken was. Maar dan de uitwedstrijden. Daar ging het goed mis. Slechts zes schamele puntjes werden met hangen en wurgen op vreemde bodem verzameld. Huistra kan zich dat aantrekken. Met zijn weinig realistische strijdplan in het uitduel tegen PSV als dieptepunt. Duidelijk is nu wel waar zijn prioriteit in de tweede seizoenshelft dient te liggen.

Het zal nog een zware dobber worden om de doelstelling te halen. Zeker nu Nijland enige tijd geleden heeft geroepen dat in de winterstop niemand vertrekt. Dat is - zo weten we nog van een paar jaar geleden - de goden verzoeken. Dusan Tadic - met afstand de beste voetballer in de selectie - zou zomaar zijn laatste wedstrijd in FC Groningen-shirt gespeeld kunnen hebben. Clubs uit grotere competities als de Bundesliga en de Premier League staan naar verluidt in de rij.

Wellicht is een vertrek op korte termijn al onvermijdelijk. Dat is nou eenmaal het lot, of beter, de grote kracht van een stabiele subtopper als FC Groningen. En mocht Tadic vertrekken, dan wacht Huistra een pittige uitdaging. Dan kan hij laten zien dat hij een echte topcoach in wording is. En dus in staat zal zijn professioneel om te gaan met een dergelijke aderlating.
### Kees van Twist; bedankt en tot ziens!
URL: https://goosdeboer.nl/blog/kees-van-twist-bedankt-en-tot-ziens/
Last updated: 2011-12-15T18:15:51.000Z
Soms zijn dingen onvermijdelijk. Zoals het vertrek van Kees van Twist bij het Groninger Museum. Die al dan niet gedwongen aftocht zit er al een tijdje aan te komen. Al drie jaar om precies te zijn. Vanaf het moment dat de oud-journalist op hangende pootjes terugkeert na een uitstapje naar het wereldse New York. Het leven in de Big Apple valt toch wat tegen. Dus maakt hij grif gebruik van de door hem zelf afgedwongen terugkeerregeling. Met alle gevolgen van dien. 

Afgelopen zomer vliegt Van Twist pas echt uit de bocht. Vanuit zijn zonnige stulpje op het mondaine Ibiza vraagt meneer doodleuk aan de gemeente Groningen een miljoentje extra. De verbouwing is wat uit de hand gelopen. Kan gebeuren. Dat toppunt van arrogantie doet naar verluidt alle stoppen doorslaan ten stadhuize. Maar ja, zo'n trekpleister als het Groninger Museum laat je niet vallen. Dus komt er een renteloze lening van zeven ton uit de politieke hoed. En nu al blijkt dat in een bodemloze put terecht gekomen te zijn. 

Oud-Gasunie topman George Verberg schrikt zich een hoedje als hij als lid van de Raad van Toezicht het huishoudboekje tegen het licht houdt. Het ene financiële lijk na het andere rolt achter de coulissen weg. Ra, ra, wie zou ze daar al dan niet bewust verstopt hebben? 

Verberg weet niet hoe snel hij zijn vroegere 'goede kennis' Kees van Twist' een kopje kleiner moet maken. Veelzeggend is zijn verspreking in een interview: "Van Kwist," zegt hij per ongeluk. Dat moet toch ergens vandaan komen.

In het diepste geheim wordt al enige tijd onderhandeld over 'een vertrek met opgeheven hoofd'. Wordt waarschijnlijk een afscheid waarbij Kees van Twist via een papieren adviseurschap nog een poosje doorbetaald wordt. Zal binnenkort wereldkundig gemaakt worden.

Barbertje moet hangen. Zo gaat dat. Ondanks zijn vele verdiensten voor het Groninger Museum is Van Twist hoe je het ook wendt of keert hoofdverantwoordelijk voor het dreigend bankroet.

Maar: laten we even niet vergeten dat gemeente en provincie als grootste geldverstrekkers nou niet bepaald alert zijn geweest. En wat te denken van George Verberg, inmiddels gekroond tot de nieuwe Koning. Is hij als lid van de Raad van Toezicht niet minimaal ook een ietsjepietsje verantwoordelijk voor de financiële puinhoop van nu?